Ένα ακόμα τσιγάρο...

Η δίνη της καθημερινότητας.
Κάθε πρωί καινούρια μέρα,μια καινούρια αρχή ίσως με την υποχρέωση όμως να κάνεις τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά.
Η ζωή δεν είναι σειρά με αυτοτελή επισόδεια.
Οι μέρες δεν είναι αυτοτελή επισόδεια.
Η μέρα ξεκινάει από εκεί που την άφησες εχτές και τελειώνει με πράγματα που έχεις να κάνεις αύριο.
Πόσο ψέμα φαντάζει το "ζήσε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία σου".
Είναι δυνατόν να σε νοιάζει μόνο το τώρα και να ζεις μονάχα τη στιγμή;
Και το μετά;
Τι γίνεται με το μετά;
Το αφήνεις στο έλεός του;
Μπορείς;
Μπορείς να γίνεις άνεμος και να προσπερνάς το κάθε εμπόδιο-μεγάλο ή μικρό-με ανεμική μαεστρία;
Μπορείς να μη δίνεις σημασία όταν γίνονται τόσα γύρω σου;
Όταν έχεις με τόσα πράγματα να καταπιαστείς;
Όταν υπάρχουν ζωές που εξαρτώνται πραγματικά από εσένα είναι τρομερά δύσκολο-έως και αδύνατο-να μη σε απασχολεί το μέλλον.
Και δε μιλάω για το μακρινό μέλλον,μιλάω για το αύριο και για κάθε αύριο που ελλοχεύει στη ζωή του καθενός!
Για αυτές τις είτε μικρές είτε μεγάλες μάχες που σε περιμένουν στη γωνία,έτοιμες να ξεπεταχτούν ανά πάσα ώρα και στιγμή και να σε θέσουν προ των ευθυνών σου.
Όλοι είμαστε εν δυνάμει μαχητές και πάντα έρχεται αυτή η στιγμή να το δείξουμε και να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.
Τι μπορείς να κάνεις λοιπόν μπροστά στα πάντα άγνωστα αύριο;
Μάλλον να περιμένεις καρτερικά τη σειρά σου να μπεις στη μάχη και να ανάψεις ένα ακόμα τσιγάρο...

Το soundtrack της ημέρας


"... αυτό είμαι
ό,τι κι αν κάνω όσο αλλάζω χρόνο χάνω
είμαι αυτό ...

για τόσο φτάνω ..."

Στο βάθος...Ιούνιος

Σάββατο βράδυ στο καλοκαιρινό Ηράκλειο-μέχρι προχθές γιατί από χθες η Κρήτη αποτελεί απόδειξη πως μπορεί να υπάρξει ζωή στον Άρη,μιας και η ατμόσφαιρα έχει κατακλυστεί από χώμα και σκόνη-στη βεράντα φιλικού σπιτιού,οικογενειακή ατμόσφαιρα,τα κάρβουνα έτοιμα να υποδεχτούν τα κοτόπουλα και ανάλυση των άστρων από τον πρεσβύτερο του σπιτιού!

Υπό άλλες συνθήκες θα ήταν ένα απλώς καταπληκτικό βράδυ αν δεν με "έτρωγε" το τι θα επακολουθήσει τους επόμενους μήνες.

Ένα άκρως αγχωτικό εξάμηνο στη σχολή,με απίστευτο φόρτο εργασίας κι εγώ "αναγκασμένος" να παλέψω-με πολλά πράγματα μα πάνω από όλα με τον εαυτό μου-για κάτι που ποτέ δε θέλησα και δεν μπόρεσα να μάθω,καθώς με αφήνει παντελώς αδιάφορο το θέμα.

Κι αφού δεν κατάφερα να το μάθω όταν ήμουν ακόμα μαθητής γιατί να τα καταφέρω τώρα,στα 24 μου πια,όταν πλέον οι αντοχές να μάθω "άχρηστα" πράγματα έχουν εκμηδενιστεί;

Τέλος πάντων,όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός:

"Έφαγες το γάϊδαρο,στην ουρά θα κολλήσεις;"

Έλα ντε...αν και η φουντίτσα μου κάθεται λίγο στο λαιμό αλλά θα την καταπιώ κι αυτήν,που θα πάει;

Ευτυχώς βέβαια υπάρχει κι αυτό το Πασχαλινό διαλειμματάκι αλλά μετά από αυτό τα κεφάλια μέσα και στο βάθος...Ιούνιος!

Πιο καλή η μοναξιά...

Έσπασε ο διάβολος το πόδι του και συνέπεσε η Κυριακή της αποκριάς με τη "γιορτή" του Αγ.Βαλεντίνου!
Τελευταία Κυριακή του καρναβαλιού,μια μέρα ξεφαντώματος,όλοι πίνουν,χορεύουν,διασκεδάζουν και όλοι σε...ζευγάρια!Σε τόσο μεγάλο βαθμό που θες δε θες σε βάζει σε διαδικασία να νοιώθεις άσχημα που δεν είσαι ζευγάρι!
Ε όχι,πιο καλή η μοναξιά απ'τις εφήμερες αγάπες...

Υ.Γ
Καλά ήταν φέτος αλλά του χρόνου μακρυά απο'δω!!!

"Νέες" επιτυχίες!

Η...παλιά πλέον επιτυχία των Onirama



...και η νέα επιτυχία του ΜαΖώ (Μα ΜαΖώ;Σαν εναλλακτική πηγή ενέργειας ακούγεται...)



Γιατί είναι δύσκολο να πουν στις διαφημίσεις "Η μετεκτέλεση ..." αντί για "Το νέο τραγούδι του..."

1η του 2000...10!!!

Όπως είπε κι ένα ξαδερφάκι μου...
πότε ακούγαμε το Σαββόπουλο να τραγουδάει "1η του 2000",πότε φτάσαμε στο 2010!!!

Σήμερα έχουμε λοιπόν
1η του μήνα,
1η του χρόνου,
1η της δεκαετίας
-δεν το συνεχίζω...πάει πολύ! :p -

Τα ευχολόγια πλέον κλασσικά (εικονογραφημένα),
"χρόνια πολλά,υγεία,ευτυχία...μπλα μπλα μπλα" οι γενικές ευχές
αλλά υπάρχουν και οι ειδικές ευχές αναλόγως το άτομο στο οποίο αναφέρονται
"άντε και με ένα καλό παιδί,καλό πτυχίο,με μια καλή δουλειά...και ξανάμπλα μπλα μπλα"

Έχω κι εγώ ευχές να δώσω...και γενικές και ειδικές αλλά δεν υπάρχει λόγος,
όπως και να'χει μάλλον ψιλοτσάμπα ευχόμαστε...
όμως στην περίπτωση που δεν ευχόμαστε τσάμπα θα πω μια ευχή που περικλύει τα πάντα

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΑ ! ! !

Υ.Γ
Στήριγμά μας είναι η οικογένειά μας,οι φίλοι μας κι εμείς οι ίδιοι.
Ας αφήσουμε το θεϊκό ον στην ησυχία του γιατί αν-λέω αν-υπάρχει η απάντησή του στα θέλω μας θα ήταν κάπως έτσι:

http://www.youtube.com/watch?v=y6naJt-z3hw

Κυνηγός

"Είμαι αυτό που κυνηγάω..."

Τάδε έφη Χρήστος Θηβαίος (Συνήθεις Ύποπτοι)
Μέχρι τώρα δεν καταλάβαινα τι-μπορεί να-εννοούσε...
μάλλον ούτε τώρα ξέρω αλλά τουλάχιστον μπορώ να το αντιστοιχίσω σε κάτι!
2 πράγματα κυνηγάω,
το ένα είναι έκφραση,καταφύγιο,ιδέα και ιδέα όχι μόνο δεν είμαι αλλά δε θα γίνω και ποτέ.
...αν είμαι το δεύτερο που κυνηγάω μεγάλη μου τιμή κι όλη η χαρά δική μου...

"...κι ας μην αρπάζω ό,τι αγαπώ"

12

χρόνια μετά...
μια συνάντηση που όλοι χαρήκαμε

12 διαφορετικοί άνθρωποι...
με ένα κοινό στοιχείο

12 ξεχωριστές ιστορίες
μαζεμένες γύρω από ένα τραπέζι.

Κάθε ιστορία ένα ταξίδι,κάθε ταξίδι ένας γυρισμός (που λέει κι ο Αλκίνοος)
κι ο κάθε γυρισμός μια προσδοκία για ένα νέο ταξίδι,για μια νέα αναζήτηση.
Πρόσωπα χαμένα,παρ'ολίγον ξεχασμένα στην πάροδο των χρόνων κι όμως ξαναβρεθήκαμε
-σ'αυτό το σημείο πρέπει να πω (άλλο) ένα ευχαριστώ στην τεχνολογία-
όλοι ίδιοι...σαν να μην πέρασε στιγμή...μα και τόσο διαφορετικοί από τότε
κοινές μνήμες σε διαφορετικά κεφάλια μπλεγμένες με προσωπικές εμπειρίες που μας οδήγησαν σ'αυτό που είμαστε τώρα,
σ'αυτό που αντίκρυσε ο ένας στον άλλον μετά από τόσα χρόνια!
Τίποτα δεν είναι ίδιο-πως θα μπορούσε άλλωστε;-αλλά νομίζω είμαστε καλά!