Σάββατο βράδυ στο καλοκαιρινό Ηράκλειο-μέχρι προχθές γιατί από χθες η Κρήτη αποτελεί απόδειξη πως μπορεί να υπάρξει ζωή στον Άρη,μιας και η ατμόσφαιρα έχει κατακλυστεί από χώμα και σκόνη-στη βεράντα φιλικού σπιτιού,οικογενειακή ατμόσφαιρα,τα κάρβουνα έτοιμα να υποδεχτούν τα κοτόπουλα και ανάλυση των άστρων από τον πρεσβύτερο του σπιτιού!
Υπό άλλες συνθήκες θα ήταν ένα απλώς καταπληκτικό βράδυ αν δεν με "έτρωγε" το τι θα επακολουθήσει τους επόμενους μήνες.
Ένα άκρως αγχωτικό εξάμηνο στη σχολή,με απίστευτο φόρτο εργασίας κι εγώ "αναγκασμένος" να παλέψω-με πολλά πράγματα μα πάνω από όλα με τον εαυτό μου-για κάτι που ποτέ δε θέλησα και δεν μπόρεσα να μάθω,καθώς με αφήνει παντελώς αδιάφορο το θέμα.
Κι αφού δεν κατάφερα να το μάθω όταν ήμουν ακόμα μαθητής γιατί να τα καταφέρω τώρα,στα 24 μου πια,όταν πλέον οι αντοχές να μάθω "άχρηστα" πράγματα έχουν εκμηδενιστεί;
Τέλος πάντων,όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός:
"Έφαγες το γάϊδαρο,στην ουρά θα κολλήσεις;"
Έλα ντε...αν και η φουντίτσα μου κάθεται λίγο στο λαιμό αλλά θα την καταπιώ κι αυτήν,που θα πάει;
Ευτυχώς βέβαια υπάρχει κι αυτό το Πασχαλινό διαλειμματάκι αλλά μετά από αυτό τα κεφάλια μέσα και στο βάθος...Ιούνιος!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου