Χριστουγεννιάτικο

Δε θα'ρθει που δε θα'ρθει,ας έχουμε τουλάχιστον μια δικαιολογία!

Ουγκ

Δεν πάει καλά ο κόσμος.
Πραγματικά δεν πάει καθόλου καλά!

Καταφτάνει το καταραμένο-υπάρχει λόγος που το βρίζω αλλά θα μείνει μεταξύ μας-τρόλεϊ.
Σταματάει και όντας ον υψίστης ευγένειας (ναι,σ'εμένα αναφέρομαι) κάνω στην άκρη να κατεβούν οι επιβάτες ώστε να μπορέσω να μπω κι εγώ με τη σειρά μου.
Όμως,εντελώς στα ξαφνικά,σκάει μύτη μια τύπισσα-γύρω στα 50 της πρέπει να'ταν-φορτωμένη(με τσάντες και σακούλες για να εξηγούμεθα)και χωρίς να υπολογίζει τίποτα κάνει ντου και μπαίνει.Κόντεψε να γκρεμοτσακίσει από τις σκάλες έναν κακομοίρη που είχε την ατυχία να βρεθεί στο δρόμο της,να ρίξει τον καφέ ενός άλλου επιβάτη που βρισκόταν λίγο πιο πίσω και δε γύρισε καν να δει αν έγινε τίποτα.Όχι να γυρίσει να πει συγγνώμη,ούτε καν...να γυρίσει απλώς να δει τι προξένησε,έτσι από περιέργεια βρε αδερφέ!

Στο πάρκινγκ ενός σούπερ μάρκετ(εγώ απλώς το διέσχιζα) βλέπω ένα τζιπ (ξέρεις,απ'αυτά που μοιάζουν με άρματα...άρματα μάχης,όχι καρναβαλίστικα) να κάνει μπρος-πίσω-δεξιά-αριστερά και γενικώς να το παλεύει στις μανούβρες προσπαθόντας να βγει από εκεί που είχε παρκάρει.
Καθώς περπατάω λοιπόν και φτάνω σε σημείο που η οπτική γωνία βοηθάει να δω τι γίνεται πίσω απ'το τζιπ βλέπω ένα αμαξάκι (φίατ πούντο φάση) να του'χει κολλήσει και η οδηγός να μιλάει στο κινητό.Τον βλέπεις τον άνθρωπο,πεδεύεται να ξεπαρκάρει...ΚΑΝΕ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ!!!

Στην έξοδο από σταθμό ΜΕΤΡΟ,πάω να δώσω το εισιτήριό μου σε μια κυρία.
Ούτε ματιά δε μου'ριξε.Για το αν άνοιξε το στόμα της να πει τις ομολογουμένως δύσκολες λέξεις "Όχι,ευχαριστώ" ούτε λόγος!

Και πόσα άλλα τέτοια συμβάντα που απλώς τώρα δεν τα θυμάμαι.
Μετά από όλα αυτά άντε να πιστέψεις ότι δεν προερχόμαστε από πιθήκους...ουγκ!

Ανάσα

Μια ανάσα βαθειά για να μην τρελαθώ...
Ταξίδι αστραπή στην ιδιαίτερη πατρίδα.
Σήμερα είχε πολλές καύλες ο Δίας.
Πρέπει να είχε πολλές γιατί δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς!
Δεν μπορώ να πω πάντως,προσωπικώς είμαι μια χαρά.
Σωματικώς τουλάχιστον!
Ένα μικρό δυσάρεστο διάλειμμα και μετά πάλι πίσω στην καθημερινότητά μας.
Δουλειά και πάλι δουλειά.
Όσο αντέξεις και ακόμα παραπέρα.
Ευτυχώς τα όνειρα υπάρχουν ακόμα κι η όρεξη επίσης.
Η ζωή συνεχίζεται,είναι αλήθεια.
Ό,τι κι αν γίνει πρέπει να συνεχίσεις να προσπαθείς αλλιώς σταμάτα να καταναλώνεις οξυγόνο.


Υ.Γ
Εσύ που το διαβάζεις δεν έχεις καταλάβει το χριστούλη σου,το ξέρω.


Υ.Γ2
Το Υ.Γ δε σ'έκανε να νοιώσεις καλύτερα αλλά αυτή τη στιγμή-και συγγνώμη που στο λέω έτσι ξεδιάντροπα-δε με πολυενδιαφέρει!





"...για ποια πέλαγα ουράνια..."


                                                                                                                                            καλό ταξίδι

Εποχή

Αύριο θα σημάνει το τέλος μιας έποχης...και ήδη έχουν ξεκινήσει τα σημάδια της αλλαγής!
Αύριο κλείνω αισίως ένα χρόνο στην πρωτεύουσα.
Ένα χρόνο ακριβώς!
Κι αυτή η επέτειος με βρίσκει στην ίδια αφετηρία.
Τρομερή εξέλιξη...
Σε τακτά χρονικά διαστήματα πιάνω τον εαυτό μου να προσπαθώ να σκεφτώ τι έκανα ένα χρόνο τώρα ή μάλλον από όλα αυτά που έκανα,τελικά τι κατάφερα;
Η απάντηση που έχω να μου δώσω δεν είναι και πολύ ενθαρρυντική αλλά από την άλλη ίσως είναι και λίγο νωρίς ακόμα να κάνω τον οποιοδήποτε απολογισμό!
Όπως και να'χει πάντως αυτό που δεν μπορώ να αποποιηθώ με τίποτα είναι οι εμπειρίες που αποκόμισα.Έκανα πράγματα που υπολόγιζα ότι θα καταφέρω (αν τελικά τα κατάφερνα) μετά από χρόνια.Μόνο και μόνο γι'αυτό είμαι ευγνώμων.
Στη μηδενική μου βάση λοιπόν,με μια ανάσα βαθιά για να μην τρελαθώ και...κολυμπάμε!

Καιρός

Έχουν περάσει (πάρα) πολλές μέρες από τότε που έγραψα για τελευταία φορά (αυτή η πρόταση-δυστυχώς-έχει διττή σημασία αλλά ας μείνουμε στα γραπτά του blog).

Αλλάζει ο καιρός,αλλάζουν οι ανάγκες,οι συνθήκες,αναπόφευκτα και τα θέλω και νομίζω αλλάζω κι εγώ.

Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό.

Το κακό είναι ότι δεν μπορώ να το διευκρινήσω...νοιώθω απλώς ότι αλλάζω!

Έχουν συμβεί πολλά όλον αυτόν τον καιρό-κλασικά εικονογραφημένα πια!-αλλά δε θα σταθώ σε τίποτα.

Δε με "παίρνει" να σταθώ σε κάτι...δεν μπορώ να σταθώ σε κάτι συγκεκριμένο,όλα τρέχουν με ιλιγγιώδης ρυθμούς και πρέπει να προλάβω...οφείλω να προλάβω...και θα προλάβω...σε πείσμα των καιρών και των εξωγενών παραγόντων!

Καλό χειμώνα να'χουμε ;)

Ταξίδι

Πέρασαν οι μέρες κι ήρθε ο καιρός να αποσυρθώ κι εγώ σιγά σιγά στην ιδιαίτερη πατρίδα μου.
Όχι για διακοπές ακριβώς.
Πρέπει να τελειώσω την πτυχιακή μου-πάνω από 1 χρόνο την κουβαλάω στην πλάτη μου καιρός λοιπόν να φεύγει κι αυτό το βάρος-ίσως κάνουμε και καμία εμφάνιση συγκροτηματιακώς πράγμα που σημαίνει ότι θα έχουμε πρόβες και μάλιστα εντατικές αλλά μακρυά από τα άγχη της Αθήνας όλο και κάπως θα διακοπάρουμε...επιβάλλεται!
Δύσκολος μήνας ο Σεπτέμβρης γι'ακόμα μία χρονιά!
Εύρεση δουλειάς(ηχολήπτης παύλα μουσικός δεν ήθελες να γίνεις;Λούσου τα τώρα παπάρα εαυτέ μου!),νέας κατοικίας-η μετακόμιση τήνει να γίνει θεσμός-και άλλα πολλά πραγματάκια που τον καθιστούν δύσκολο κι αγχωτικό τέλος πάντων.

Καλό μου ταξίδι λοιπόν κι από Σεπτέμβρη...κουράγιο!!!

Φιλοσοφικά

Όταν ένας άνθρωπος σε φέρνει προ των επιλογών σου κι ενώ ακόμα πιστεύεις ότι πορεύθηκες καλά όλα αυτά τα χρόνια στη ζωή αρχίζεις να σκέφτεσαι κάποια πράγματα κάπως αλλιώς-λάθος κατά τη μέχρι πρότεινος γνώμη σου-αλλά συνεχίζεις να τα σκέφτεσαι και να αφήνεις ένα παραθυράκι για το μέλλον ότι ίσως να αλλάξεις τον κόσμο σου τι γίνεται;

Τον απωθείς αυτόν τον άνθρωπο από τη ζωή σου ή ελέω περιέργειας τον αφήνεις στη θέση του και ρισκάρεις ένα μέρος του "είναι" σου;

Μαζί της

Εχτές θα μπορούσε να ήταν μια ακόμη ζεστή,κοινότυπη βραδιά του Ιούλη...θα μπορούσε αλλά δεν ήταν!
Η εμφάνιση της Νατάσσας της καρδιάς μας (όπως τη χαρακτήρισε-άκρως πετυχημένα-μία γνωστή) δεν την άφησε να είναι.
Της έδωσε άλλη υφή,άλλη όψη,άλλον αέρα,την έκανε σχεδόν μαγική!
Για όποιον δεν κατάλαβε αναφέρομαι στη Νατάσσα Μποφίλιου.
Αυτή η γυναίκα είναι απίστευτη.
Δεν μπορώ να θυμηθώ άλλον καλλιτέχνη που να με έχει φέρει στα πρόθυρα να δακρύσω τόσες φορές και να με κάνει να ανατριχιάζω συνέχεια.
Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει αλλά στο μεταδίδει το ρημάδι το συναίσθημα.
Το νοιώθεις.
Το ζεις μέσα από αυτήν και πονάς μαζί της...

Να είναι πάντα καλά,αυτή και οι συνεργάτες της με πρώτους και καλύτερους τους κυρίους Θέμη Καραμουρατίδη και Γεράσιμο Ευαγγελάτο.
Αγαπημένο μου Μ. θα σε υπερευχαριστώ για πάντα που μου τη σύστησες!

Υ.Γ
Φυσικά δεν μπορούν να είναι όλα καλά και άγια,έτσι κι εχτές υπήρχε και μια παραφωνία...κυριολεκτικά!
Αυτόν τον κακομοίρη τον πνευστό γιατί τον παίρνουν μαζί τους;
Χάθηκαν οι μουσικοί;

Πρέπει να είναι ο μοναδικός που μπορεί να κάνει το σαξόφωνο να ακούγεται σαν ελέφαντας σε οργασμό!
Για να πω την αλήθεια μου όμως βελτιώθηκε κάπως από την τελευταία φορά,τουλάχιστον δε φάλτσαρε ΚΑΙ με τη melodica (μέχρι να τον ακούσω να παίζει το θεωρούσα αδύνατον)!

Τελετή (Νο2)

Δεν είχα πάει ποτέ στο Καλλιμάρμαρο και σε διάστημα 10 ημερών πήγα 2 φορές!

Έστω και τελευταία στιγμή δήλωσα και πάλι παρών.

Πάει κι η λήξη λοιπόν και πάει και το κεφάλαιο Special Olympics γενικώς.

Ό,τι ζήσαμε...ζήσαμε,κι ό,τι κάναμε...κάναμε!

Τεράστια εμπειρία κι ελπίζω να ξαναζήσω κάτι ανάλογο λίαν συντόμως (μου άνοιξε λίγο η όρεξη :] ).

Καλά να'μαστε όμως κι όσα είναι να'ρθουνε θα'ρθουν που λέει και το άσμα.

Τελετή

Τελετή έναρξης των Special Olympics.
Απίστευτη εμπειρία!
Έχουν περάσει σχεδόν δύο μέρες κι ακόμα το μυαλό μου είναι εκεί!
Όλους αυτούς που είδα και βρέθηκα στον ίδιο χώρο πιθανότατα δεν πρόκειται να τους ξανασυναντήσω-και πόσο μάλλον όλους μαζί-ακόμα κι αν ζήσω πέντε ζωές!
Επίσης είναι σχεδόν σίγουρο ότι δε θα ξαναεμφανιστώ μπροστά σε τόσο κόσμο-εκτός αν με πάρουν οι Muse ή οι U2 οπότε θα παίξω και σε περισσότερο :-p
Χαλάλι τα 10ωρα και τα 15ωρα στο στούντιο,χαλάλι το πήγαινε-έλα στο Καλλιμάρμαρο για πρόβες,χαλάλι γενικώς η όλη κούραση.
Άξιζε και με το παραπάνω.

Και τώρα προς ολοταχώς για μια άλλη τελετή..."ιερή".
Παντρεύεται το αδέρφι μου-ναι,θα το ζήσω κι αυτό!-κι είναι και μια ευκαιρία για διακοπές.
Υποψία διακοπών ουσιαστικά...όσο προλάβω μέσα στην τρέλλα του γάμου.

Γνωμικά

Έχω κάποια γνωμικά που με ακολουθούν εδώ και χρόνια.

Τα πιστεύω και τα εμπιστεύομαι.

Είτε επειδή έτσι μου αρέσει (οκ,μπορείς να πεις ότι με συμφέρει και λίγο,δε θα σε αδικήσω),είτε επειδή μου έχει αποδειχτεί περίτρανα και πολλάκις ότι ισχύουν.

Δύο από αυτά είναι "Όλα γίνονται για κάποιο λόγο" (κι έρχομαι και συμπληρώνω "...και συνήθως για καλό") και "Όλα εδώ πληρώνονται"!

Με βάση το άμεσο παρελθόν προσπαθώ να με πείσω ότι συνεχίζει να ισχύει το πρώτο.

Όσον αφορά το δεύτερο όμως δε χρειάζεται προσπάθεια,είναι από αυτές τις περιπτώσεις που αποδεικνύεται αυτοβούλως,και το περίμενα καιρό να συμβεί.

Ίσως η μεγαλύτερη αρετή μου να είναι η υπομονή και τώρα τελευταία...τύφλα να'χει ο Ιώβ!!!

Η μεγαλύτερη ευχαρίστηση όμως δεν είναι ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και θα λουστείς τα λάθη σου αλλά ότι θα βρίσκομαι σε θέση να σε βλέπω και θα μπορώ να γελάω με το πιο χαιρέκακο και υποχθόνιο γέλιο που θα έχεις ακούσει ποτέ.

Ακούγομαι μήπως κακός κι εκδικητικός;

Ίσως να είμαι...αλλά στην παρούσα φάση δεν έχω καμία ανάμιξη,απλώς η κακία σού γύρισε μπούμερανγκ!

Κάπως έτσι δε γίνεται συνήθως;

Καλά ξεμπερδέματα...

Στιγμή

Ακόμα δεν μπορώ να "χωνέψω" το πόσο γρήγορα αλλάζει η ζωή και πόσο σωστό είναι το γνωμικό "Όσα φέρνει μια στιγμή,δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος".
Τι μου ήρθε;
Άλλο θέμα...εξάλλου δεν ήρθε μόνο ένα!
Ένα είναι μόνο το ζητούμενο,να τα ζήσεις μέχρι την τελευταία σταγόνα (ναι,σαν το λάδι ένα πράγμα)!
Γιατί όπως λέει κι ο λαός "Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας (με την καλή έννοια πάντα!)"
Καλά κουράγια...

Διακοπές

Υπό άλλες συνθήκες σήμερα (ή εχθές) θα τελείωναν οι διακοπές του πάσχα αλλά φέτος για'μένα τελείωσαν πριν μία εβδομάδα και με τρόπο εμφατικό!

Από τη στιγμή που γύρισα από τις διακοπές (στις οποίες ομολογουμένως πέρασα πολύ όμορφα) σαν να άλλαξε το φεγγάρι,σαν να μην είναι πια ανάδρομος ο Ερμής και ξαφνικά άρχισαν να μου αναθέτονται αρμοδιότητες και να φαίνομαι στη δουλειά μου.Ελπίζω να μην είναι απλά ένα βεγγαλικό και να συνεχιστεί!

Γυναίκα

"Θα χαραμίσω τη ζωή μου περιμένοντας να 'ναι πολύ αργά για να τη διορθώσω..."

Πυξίδα

Για να ξέρεις που είσαι και που πηγαίνεις...και στην περίπτωση που το θες,πως να γυρίσεις πίσω.

Κανείς

Ανεκπλήρωτο

Αυτό που έχεις δε σου είναι αρκετό...

θες κάτι παραπάνω...

Υπό άλλες συνθήκες όμως δε θα είχες κι αυτό το "λίγο" για το οποίο παραπονιέσαι!
Το "ανεκπλήρωτο" του ανθρώπου είναι γνωστό.
Μην στέκεσαι σε αυτό που θα ήθελες να έχεις.
Μην ψάχνεις το ιδανικό.
Ζήσε με αυτό που έχεις τώρα.
Τουλάχιστον έχεις κάτι!
~Είπε ο άνθρωπος που ανασαίνει όνειρα~

(Κάποια στιγμή θα αρχίσω να ακολουθώ τις συμβουλές μου...

...κάποια στιγμή.)

Set the fire

Είναι αυτές οι στιγμές που θέλεις κάποιον να σε κρατήσει.

Να σε κρατήσει σφιχτά και να σε βάλει ξανά σε τροχιά.

Ανοίγεις τον χάρτη και ψάχνεις να τον εντοπίσεις...

...είναι τόσο μάκρυα όσο η απόσταση του δείκτη σου από τον αντίχειρά σου.

Σχεδόν δεν ακούς τίποτα τριγύρω σου.

Ίσως μόνο κάτι γέλια και λέξεις χωρίς νόημα.

Δεν υπάρχει πουθενά η γαλήνη που αποζητάς.

Κι έχεις ταξιδέψει ως την άκρη του μυαλού κι ακόμη παραπέρα...

...και μοιραστήκατε τα πάντα...

...και ψάχνεις αυτό το "κάτι"!

"I'm miles from where you are,
I lay down on the cold ground
I pray that something picks me up
And sets me down in your warm arms"

Case

Πραγματικά είναι απορίας άξιον η υπομονή του αλλά αξιοθαύμαστο επίσης το μυαλό του καθώς και ο λόγος του!
Σε μια άλλη συνέντευξή του,για το BBC πάλι,έκλεισε με την εξής φράση:"I think we are living in a very strange society if we should be scared that police might hit us with batons when we excercising our democratic right to peacefully protest"

...I rest my case...

Αντικατοπτρισμός

Κάποιες φορές πρέπει να φέρεις τα πάνω κάτω
κι άλλες φορές απλώς να κοιτάξεις το είδωλό σου!

Το...όνειρο

Το χρηματο-οικονομικό σύστημα με απλά λόγια...

Στο μυαλό

Περιστέρια

Στο φούρνο για να προμηθευτώ-τι άλλο-ψωμί.

Ένεκα η ρημάδα η ίωση που το'χει κάνει βασική μου πηγή ενέργειας (με το ζόρι στη νηστεία...τέλος πάντων.)

Εκεί λοιπόν που περιμένω τα ρέστα μπαίνουν μια γιαγιά με τον εγγονό της-θα'ταν δε θα'ταν τεσσάρων.

Λέει λοιπόν στην πωλήτρια η γιαγιά "Βάλε μας 2 κουλούρια,θα ταϊσουμε τα περιστέρια σήμερα"

και πετάγεται το εγγονάκι λέγοντας "Κι εμέναααα"!

Ο πιτσιρικάς μου φαίνεται κάτι πρέπει να'χει αρχίσει να ψυχανεμίζεται.Σαν τα περιστέρια θα καταντήσουμε να μας ταϊζουν,το ποιοι θα μας ταϊζουν είναι άλλο θέμα!

Καζάνι

"Ένα βράδυ πριν 2 χρόνια με ''αφορμή'' τη δολοφονία ενός 15χρονου,καιγόταν η Αθήνα για μέρες.Σήμερα με την εν ψυχρώ δολοφονία 2 παιδιών που τύχαινε να είναι αστυνομικοί δε θα καεί καρφάκι ΚΑΝΕΝΟΣ!!!Αυτή είναι η Ελλάδα και οι ψευτοεπαναστάτες της!!!!"

Όταν διάβασα την άνωθεν άποψη η πρώτη μου σκέψη ήταν "Μη λέμε κι ό,τι θέλουμε!"

Αναπτύσσω την αρχική μου σκέψη προς αποφυγήν παρεξηγήσεων!

Πριν 2 χρόνια σκοτώθηκε ένα ανήλικο παιδί από ένα όργανο της τάξης που υποτίθεται ότι πρέπει να υπηρετεί και να προστατεύει τον πολίτη.Σήμερα δολοφονήθηκαν 2 παιδιά τα οποία εκούσια κατάχτηκαν στο σώμα της αστυνομίας κι "έπεσαν" εν ώρα καθήκοντος.Δεν είναι οι πρώτοι και δυστυχώς δε θα είναι οι τελευταίοι!Το γεγονός είναι τραγικό αλλά μην τα βάζουμε όλα στο ίδιο καζάνι.

Party

Οικόσιτο πάρτυ μασκέ και μόλις έλαβε τέλος!
Για να πω την αλήθεια μου δεν ξεκίνησε και πολύ καλά όμως.
Πως θα μπορούσε άλλωστε;
Μετά από δουλειά και έναν πονοκέφαλο να οργιάζει,το τελευταίο που ήθελα ήταν ένα πάρτυ!
Τελικώς όμως εξελίχθηκε μια χαρά αλλά η ουσία του ήταν όταν τελείωσε.

Ξημέρωσε!
Είχα πάρα πολύ καιρό να το ζήσω.
Εγώ,ο συγκάτοικος και μία φίλη μέχρι πρωίας(χαράς το κουράγιο μας!)
Αυτές ήταν οι καλύτερες στιγμές!
Τραγούδι στο τραγούδι,ανάμνηση στην ανάμνηση,κουβέντα στην κουβέντα...και το απαραίτητο κρασί.
Οι τρεις μας ακούσαμε πολλά τραγούδια.
Καταλήξαμε με Πουλόπουλο και το "Πάμε για ύπνο Κατερίνα",το οποίο ταίριαζε απολύτως στην περίπτωσή μας (οκ,ακούσαμε και το "Θα πιω απόψε το φεγγάρι" και το "Μια φορά μονάχα φτάνει" το οποίο ήταν όντως το τελευταίο μας άκουσμα αλλά όπως και να'χει όλα ξεκινήσανε από το "Πάμε για ύπνο Κατερίνα"-ο λόγος προφανής!)
Από όλα αυτά που ακούσαμε όμως,θα μου αφιερώσω το παρακάτω...

...δεν ξέρω γιατί,

έτσι γιατί αυτό μου κόλλησε...και καλό μου ξημέρωμα!

Απόψε

"Λύπη μου,σταμάτα να μιλάς
απόψε θα σε βγάλω..."

Τώρα

Όταν μου έδωσες το χέρι αρνήθηκα.

"Τα καταφέρνω μόνος μου" είπα.

Τώρα μένει να μου το αποδείξω...

Γαμώ την καταδίκη μου

Ήταν ωραία εχτές και θα μπορούσε να είναι και καλύτερα εάν όσοι ήταν στο μαγαζί είχαν πάει για τον καλλιτέχνη και να ακούσουν αυτά που είχε να πει κι όχι να λύσουν τα προβλήματά τους,να βρουν γκόμενα,να πουν τη μαλακία τους,να γελάσουν!
Θεωρώ πως το να μιλάς,να γελάς (καθ'όλη τη διάρκεια της εμφάνισης του καλλιτέχνη,για να μην παρεξηγηθώ) και γενικώς να κάνεις το οτιδήποτε άλλο εκτός από το αυτονόητο,να προσέχεις δηλαδή τον άνθρωπο για τον οποίο ξεσηκώθηκες βραδιάτικο,είναι από τις υπέρτατες προσβολές.

Απόψε ήταν καλύτερα,και από άποψη κόσμου και γενικώς από ό,τι περίμενα να ακούσω!
Πήγα με αρνητική προδιάθεση και αποδείχτηκε καλύτερο των προσδοκιών μου (πάλι καλά!)
Γενικώς σήμερα ήταν μια περίεργη μέρα μεν αλλά πέρασα καλά δε,και ίσως να "έκατσε" και κάτι πολύ καλό...ίδωμεν.

Αύριο ξεκούραση,ας όψονται οι 24ωρες απεργίες των Μ.Μ.Μ...
...και η ζωή συνεχίζεται με ξέφρενους ρυθμούς και ελάχιστο χρόνο για να κάνεις ένα κάρο πράγματα!

Που πρέπει να απευθυνθώ για να μεγαλώσει η μέρα;

Δρόμος

Πιθανότατα

ο

πιο

μακρύς

που

έχω

να

διανύσω

Μουσική

...είναι κάτι μαγικό!
Κατά κάποιο τρόπο το είχα καταλάβει,το ήξερα.
Ε σήμερα νοιώθω ότι το έμαθα κιόλας!
Ασχολούμαι μαζί της πολύ παραπάνω απ'τη μισή μου ζωή κι όμως ένα μικρό πραγματάκι,το οποίο βρέθηκε ένας άνθρωπος να μου το εξηγήσει,με εξέπληξε και μου άνοιξε νέους ορίζοντες και παικτικώς και γνωστικώς.

Δεν ξέρω αν θα γίνω ποτέ καλός οργανοπαίχτης ή αν θα μείνω αιώνιο "ταλέντο" αλλά τουλάχιστον μ'αυτόν που "έμπλεξα" ενδέχεται να γίνω σωστός μουσικός!

Υ.Γ
Έπρεπε να αλλάξω τρεις πόλεις για να βρω σωστό καθηγητή;
Κι έτσι που έχουμε καταντήσει...ευτυχώς να λέω που τον βρήκα!

Άντε και εις ανώτερα...

Αλήθεια

...θα ταίριαζε ένα ερωτηματικό στο τέλος...

...αλλά εγώ προτιμώ το θαυμαστικό...

"Η αλήθεια αξίζει το ρίσκο ! "

Περιτύλιγμα

Άσχημο πράγμα το "περιτύλιγμα"!
Στους ανθρώπους,στις σχέσεις,στις δουλειές...παντού!
Άσχημο πράγμα να μένεις μόνο σ'αυτό που βλέπεις εξωτερικά.

Πως μου προέκυψε αυτός ο προβληματισμός λοιπόν(;)
Πάντα τον είχα απλώς τώρα με μια κουβέντα που είχα ήρθε ξανά στην επιφάνεια!
Η εν λόγω κουβέντα είχε να κάνει με τον "χώρο" που διάλεξα να μπλέξω...και για να γίνω πιο συγκεκριμένος με τον "καλλιτεχνικό" χώρο!
Απ'έξω όλα μοιάζουν φανταχτερά,μαγικά και τόσο θελκτικά.
Ευτυχώς είχα ξεφύγει από νωρίς από αυτήν την ουτοπία λόγω μιας κουβέντας που μου είχε πει ο πατέρας μου και τη θυμάμαι ακόμα.
Όταν ήμουν μικρός,όπως όλα τα παιδάκια μέχρι και σήμερα-φαντάζομαι-θεωρούσα τους τραγουδιστές (τότε μόνο αυτούς αντιλαμβανόμουν) κάτι πολύ μεγάλο κι ότι κάνουν κάτι σπουδαίο!
Το ότι κάνουν κάτι σπουδαίο-σε συνεργασία βέβαια με τους συνθέτες,τους μουσικούς αλλά και καλλιτέχνες από τους υπόλοιπους χώρους-ακόμα το πιστεύω μιας και με τη φωνή τους,τις μουσικές τους,τα γραπτά τους κτλ μας συντροφεύουν σε πολλές στιγμές της ζωής μας αλλά η ειδοποιός διαφορά που με βοήθησε ο πατέρας μου να κατανοήσω είναι ότι δεν κάνουν κάτι παραπάνω από όλους τους υπόλοιπους.
Όπως κάποιος έχει ταλέντο στα οικονομικά,στα ηλεκτρονικά έτσι κι αυτοί έχουν ένα καλλιτεχνικό ταλέντο και το χρησιμοποιούν.
Η μόνη διαφορά λοιπόν μεταξύ ενός οικονομολόγου,ενός ηλεκτρονικού κι ενός (π.χ) τραγουδιστή είναι ότι ο τραγουδιστής είναι λόγω της φύσης της δουλειάς του ευρέως γνωστός και τίποτα άλλο!
Εκεί λοιπόν είναι και η μεγάλη παγίδα.
Ενώ είναι ζηλευτό όμως,δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις υπόλοιπες δουλειές.
Παντού τα ίδια είναι,το ξέρω,οπότε καλά θα κάνουμε να το συνηθίσουμε ή-δανείζομαι τα λόγια ενός από τους συνομιλητές-να πάμε να καλλιεργούμε τη γη!

Παιδάκι

Σε λίγες στιγμές μπορώ να απαριθμήσω κάμποσα παραδείγματα που να πείσουν ότι η ζωή είναι όντως μικρή!
Τα βλέπω καθημερινά,είτε είναι ιστορίες φτιαχτές-μα τόσο αληθινές-είτε είναι μικρά καθημερινά πράγματα που συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μου,και πάντα καταλήγω να λέω στον εαυτό μου ότι θα κάνω κι εκείνο και τ'άλλο και θα προσπαθήσω και γεμίζω με δύναμη,κουράγιο κι αυτοπεποίθηση και...πάντα την κρίσιμη στιγμή κάνω πίσω.
Κωλώνω και μοιάζω με παιδάκι που περιμένει να το κατσαδιάσει η μαμά του.

...όπως και να'χει,το ταξίδι σου είσαι εσύ!

Άτιτλο

-Σήμερα είπα να μάθω καινούρια γλώσσα κι έκανα και το πρώτο μου μάθημα!
Ήταν από τα πράγματα που ήθελα από καιρό να κάνω αλλά πάντοτε τα ανέβαλα γι'αργότερα.
Και τώρα μη νομίζεις,αναβληθέν μάθημα ήταν κι αυτό...αναβληθέν εδώ και κάτι μήνες αλλά τελικά τα καταφέραμε κι ελπίζω να το κρατήσουμε εβδομαδιαίο και όχι όποτε και αν μας θυμηθεί...

-"$^&%##^%^$!!%#?"

-Ναι...καινούρια γλώσσα,καλά άκουσες!
Είπα να μη μείνω μόνο στα αγγλικά κι αφού και τα γερμανικά δε μου έκατσαν τελικά ...ή εγώ δεν τους έκατσα,δεν το'χω διαλευκάνει ακόμα αυτό το θέμα.
Πραγματικά θα'θελα να'μουν τότε σε μια γωνιά να με ακούω να μιλάω.
Πακιστανός μετανάστης την πρώτη του μέρα εδώ,καλύτερα θα μιλάει τα ελληνικά απ'ότι μιλούσα εγώ τα γερμανικά μετά από πόσο καιρό που έκανα μάθημα!Είχα προσφέρει πάντως άφθονο γέλιο στις καθηγήτριες-ιδιοκτήτριες του φροντιστηρίου!!!
Μόνο ο Μπάγεβιτς με ξεπερνάει,αυτός ο άνθρωπος τόσα χρόνια στην Ελλάδα ακόμα δεν μπορεί να την αρθρώσει τη ρημάδα τη γλώσσα.

-"@#$%&*%*!@#$%^?"

-Μ'αρέσει!
Σιγά σιγά κάνω πράγματα που ήθελα και μ'αρέσει.
Έχουν βέβαια τη δυσκολία και το τρέξιμό τους αλλά υπάρχει και τίποτα εύκολο;
Αναδύεται και στο μυαλό σου η παλιά,γνωστή και μη εξαιρεταία ρήση "Τα καλά κόποις κτώνται" και είσαι οκ.
Λες αφού δυσκολεύομαι καλά πάω...
Πότε έγινε μέτρο σύγκρισης του καλού η δυσκολία του δεν κατάλαβα αλλά δεν είναι και το μόνο που δεν καταλαβαίνω σ'αυτή τη ζωή,το'χω συνηθίσει πλέον.
Θα μου πεις "Μα συνηθίζεται;"
Τι να σου πω κι εγώ;
Εγώ με το λέγε λέγε με πείθω που και που!
Αν έχεις καλύτερο τρόπο ξάσου (γι'αυτήν τη λέξη τους παραδέχομαι τους Κρητικούς,δεν υπάρχει ανάλογη στα φτωχά ελληνικά που μιλάμε τη σήμερον ημέρα.Βαριέμαι όμως να στην εξηγήσω,αν έχεις φίλο Κρητικό ρώτα τον να σου πει,αν πάλι δεν έχεις...την έκατσες τη βάρκα,έπεσες στην ανάγκη μου και ποιος σε σώζει!)

-"*%^*$&*#^%#%#"

-Υπάρχουν κι άλλα πράγματα που θέλω αλλά δεν έχω κάνει ακόμη είτε γιατί είμαι υπερβολικά αναβλητικός-μότο μου "Μην αφήνεις γι'αύριο αυτο που μπορείς ν'αποφύγεις για πάντα-είτε γιατί κινούμαι στα πρόθυρα μπατηρίασης,είτε γιατί απλώς είμαι μαλάκας-και τι μαλάκας ε,με περικεφαλαία όχι αστεία!-αλλά έχουν ήδη μπει στην ουρά και θα τα κάνω εν ευθέτω χρόνω.
Εκτός βέβαια κι αλλάξω γνώμη,γιατί οκ είμαι τέλειος δεν το συζητώ αλλά ακόμα κι οι θεοί αλλάζουν γνώμη!

-"#%^@"

-Γιατί με διακόπτεις πάλι;

-"*&^%#@&^%^"

-Τι;να βγω απ'τη σακούλα μου γιατί αρχίζω και ψωνίζομαι;

-"^#@"

-Μα ακόμα δε σου ανέλυσα το πόσο τέλειος και γαμάτος είμαι...

-"€$##^€®# #%#@^$#@®€"

-Καλά καλά κλείνω...καληνύχτα

Πτώση

Ισορροπία!
Είναι πολύ λεπτή η γραμμή που διαχωρίζει το επίτευγμα από την πτώση.
Σχοινοβάτης!
Η δουλειά του είναι να ισορροπεί.
Έτσι όπως το έγραψα ακούγεται απλό αλλά φυσικά και δεν είναι και το ξέρω!Δεν έχω δοκιμάσει βέβαια να περπατήσω σε τεντωμένο σχοινί αλλά εδώ χάνω το βήμα μου στο ίσιωμα,στο σχοινί θα το κρατήσω σταθερό;
Ξέρεις όμως τι να περιμένεις.
Ξέρεις τι σε περιμένει!
Κρατάς την ισορροπία σου,περνάς στην απέναντι δοκό.
Χάνεις την ισορροπία σου πέφτεις από το σχοινί και χτυπάς.
Το να κρατάς ισορροπία-ή πιο σωστά να προσπαθείς να κρατήσεις-σε καταστάσεις όμως είναι διαφορετικό κι ελλοχεύει κινδύνους που δεν μπορείς να τους προβλέψεις!
Και τι κάνεις;
Μάλλον ό,τι έκανες και πριν.

Προχωράς στο δρόμο που διάλεξες και υπερασπίζεσαι τα πάντα σου με μια κρυφή ευχή να μην έρθει ο κόσμος ανάποδα και τελικά...επιτευχθεί η πτώση.

Εντεκαντάνς...

...που λέει και μια φίλη μου!

Άλλη μια χρονιά μας άφησε,είναι όμως τόσο ζωντανή στο μυαλό μου η προηγούμενη πρωτοχρονιά που μοιάζει σαν να δίπλωσε ο χρόνος.
Νομίζω αρχίζω να καταλαβαίνω τη θεωρία της σχετικότητας!
Προφανώς όμως και δεν δίπλωσε και πέρασαν κιόλας δώδεκα ολόκληροι μήνες...και να πω ότι με έφαγε η ρουτίνα,ψέματα θα πω.Έγιναν πολλά αυτή τη χρονιά και συνέβησαν πολλές αλλαγές...καλοδεχούμενες όλες!

Αυτές τις μέρες κυριαρχεί η ερώτηση "Τι θα ήθελες να σου πάρει ο χρόνος που φεύγει και τι να σου φέρει;"
Στο τι θέλω να μου φέρει θέλει μια κάποια σκέψη το πράγμα αλλά στο τι θα ήθελα να μου πάρει φεύγοντας δε θέλει καμία σκέψη.
Όλα αυτά που βιώνεις,όσο δύσκολα και άσχημα,είναι κι αυτά παράγοντες που διαμορφώνουν το ποιος είσαι!
Δεν αποποιούμαι τίποτα!
Ό,τι έχω ζήσει έχει παίξει το ρόλο του κι έχει σμιλεύσει τον χαρακτήρα μου.
Οπότε το αποφάσισα...η χρονιά που έφυγε δε θέλω να μου πάρει τίποτα απολύτως!

Τα παρατάω για την ώρα,δε γράφω άλλο!
Ωραίο το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι αλλά μου έπεσε λίγο βαρύ το άτιμο...και ίσως να ήπια και λίγο παραπάνω αλλά η κατάσταση το απαιτούσε!

Χρόνια μας καλά βρε...