Περιτύλιγμα

Άσχημο πράγμα το "περιτύλιγμα"!
Στους ανθρώπους,στις σχέσεις,στις δουλειές...παντού!
Άσχημο πράγμα να μένεις μόνο σ'αυτό που βλέπεις εξωτερικά.

Πως μου προέκυψε αυτός ο προβληματισμός λοιπόν(;)
Πάντα τον είχα απλώς τώρα με μια κουβέντα που είχα ήρθε ξανά στην επιφάνεια!
Η εν λόγω κουβέντα είχε να κάνει με τον "χώρο" που διάλεξα να μπλέξω...και για να γίνω πιο συγκεκριμένος με τον "καλλιτεχνικό" χώρο!
Απ'έξω όλα μοιάζουν φανταχτερά,μαγικά και τόσο θελκτικά.
Ευτυχώς είχα ξεφύγει από νωρίς από αυτήν την ουτοπία λόγω μιας κουβέντας που μου είχε πει ο πατέρας μου και τη θυμάμαι ακόμα.
Όταν ήμουν μικρός,όπως όλα τα παιδάκια μέχρι και σήμερα-φαντάζομαι-θεωρούσα τους τραγουδιστές (τότε μόνο αυτούς αντιλαμβανόμουν) κάτι πολύ μεγάλο κι ότι κάνουν κάτι σπουδαίο!
Το ότι κάνουν κάτι σπουδαίο-σε συνεργασία βέβαια με τους συνθέτες,τους μουσικούς αλλά και καλλιτέχνες από τους υπόλοιπους χώρους-ακόμα το πιστεύω μιας και με τη φωνή τους,τις μουσικές τους,τα γραπτά τους κτλ μας συντροφεύουν σε πολλές στιγμές της ζωής μας αλλά η ειδοποιός διαφορά που με βοήθησε ο πατέρας μου να κατανοήσω είναι ότι δεν κάνουν κάτι παραπάνω από όλους τους υπόλοιπους.
Όπως κάποιος έχει ταλέντο στα οικονομικά,στα ηλεκτρονικά έτσι κι αυτοί έχουν ένα καλλιτεχνικό ταλέντο και το χρησιμοποιούν.
Η μόνη διαφορά λοιπόν μεταξύ ενός οικονομολόγου,ενός ηλεκτρονικού κι ενός (π.χ) τραγουδιστή είναι ότι ο τραγουδιστής είναι λόγω της φύσης της δουλειάς του ευρέως γνωστός και τίποτα άλλο!
Εκεί λοιπόν είναι και η μεγάλη παγίδα.
Ενώ είναι ζηλευτό όμως,δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις υπόλοιπες δουλειές.
Παντού τα ίδια είναι,το ξέρω,οπότε καλά θα κάνουμε να το συνηθίσουμε ή-δανείζομαι τα λόγια ενός από τους συνομιλητές-να πάμε να καλλιεργούμε τη γη!