Party

Οικόσιτο πάρτυ μασκέ και μόλις έλαβε τέλος!
Για να πω την αλήθεια μου δεν ξεκίνησε και πολύ καλά όμως.
Πως θα μπορούσε άλλωστε;
Μετά από δουλειά και έναν πονοκέφαλο να οργιάζει,το τελευταίο που ήθελα ήταν ένα πάρτυ!
Τελικώς όμως εξελίχθηκε μια χαρά αλλά η ουσία του ήταν όταν τελείωσε.

Ξημέρωσε!
Είχα πάρα πολύ καιρό να το ζήσω.
Εγώ,ο συγκάτοικος και μία φίλη μέχρι πρωίας(χαράς το κουράγιο μας!)
Αυτές ήταν οι καλύτερες στιγμές!
Τραγούδι στο τραγούδι,ανάμνηση στην ανάμνηση,κουβέντα στην κουβέντα...και το απαραίτητο κρασί.
Οι τρεις μας ακούσαμε πολλά τραγούδια.
Καταλήξαμε με Πουλόπουλο και το "Πάμε για ύπνο Κατερίνα",το οποίο ταίριαζε απολύτως στην περίπτωσή μας (οκ,ακούσαμε και το "Θα πιω απόψε το φεγγάρι" και το "Μια φορά μονάχα φτάνει" το οποίο ήταν όντως το τελευταίο μας άκουσμα αλλά όπως και να'χει όλα ξεκινήσανε από το "Πάμε για ύπνο Κατερίνα"-ο λόγος προφανής!)
Από όλα αυτά που ακούσαμε όμως,θα μου αφιερώσω το παρακάτω...

...δεν ξέρω γιατί,

έτσι γιατί αυτό μου κόλλησε...και καλό μου ξημέρωμα!