Φυγή

6,5 χρόνια φοιτητικής ζωής και 2 σπίτια κλεισμένα σε κούτες.
Πολλές αναμνήσεις σε κάδους απορριμάτων-όχι οι αναμνήσεις που έχω στο μυαλό και στο υποσυνείδητό μου (πως θα μπορούσαν άλλωστε να βρεθούν οι συγκεκριμένες στα σκουπίδια;) αλλά όλα αυτά τα μικρά πραγματάκια που κρατούσα και φύλαγα ως κόρη οφθαλμού (γιατί είμαι και λίγο ρακοσυλλέκτης)...όλα αυτά τα μπιχλιμπίδια,τα περιτυλίγματα σοκολάτας γραμμένα με ευχές,τα φύλλα κάποιου ατυχούς τετραδίου που πήρα για τη σχολή και τελικά κατέληξε σημειωματάριο των βαθμολογιών μας σε διάφορα παιχνίδια...
Οι τοίχοι άδειοι,γυμνοί από πράγματα και πληγωμένοι από τα τόσα καρφάκια που τους έμπηξα ώστε να κάνω το σπίτι "δικό μου".
Τελευταίες ετοιμασίες πλέον!
Αυτό το κείμενο ενδέχεται να είναι ένα από τα τελευταία πράγματα που κάνω πριν διακοπεί η σύνδεσή μου και πακετάρω και τον υπολογιστή και τον στοιβάξω μαζί με όλα τα άλλα.
Αύριο φεύγω λοιπόν.
Τέλος η φοιτητική ζωή.
Τέλος η "καταραμένη νήσος"!
Κι όσο κι αν με φοβίζει αυτό το επόμενο βήμα ανυπομονώ...
...ανυπομονώ να κυνηγήσω και να κάνω αυτά που θέλω κι αγαπάω...
και θα είναι δύσκολα...το ξέρω...το περιμένω...αλλά θα είναι κάτι νέο
και στο χέρι μου είναι να το κάνω και κάτι μεγάλο!