Περιθώριο

Γιατί να μην μπορείς να κάνεις αυτό που αγαπάς;

Γιατί πρέπει να ακολουθείς τα γούστα των πολλών;
Γιατί αυτό που πιστεύει η μειοψηφία θεωρείται αυτομάτως λάθος;
Γιατί να γίνεις ένα με τη μάζα;
Γιατί να κινδυνεύεις να χάσεις τον εαυτό σου;

"Για να συμβαδίσεις και να εναρμονιστείς με την κοινωνία" θα έλεγε κάποιος...

Με ποια κοινωνία ακριβώς;
Γιατί υπάρχει αυτή η άποψη ότι η κοινωνία είναι μία και μοναδική;

Αλήθεια,ποιος είναι ο ορισμός της κοινωνίας;

Προσωπικώς την αντιλαμβάνομαι ως ένα σύνολο ανθρώπων που συμβιώνουν υπακούγοντας σε κανόνες κι έχουν ένα κοινό τρόπο ζωής.
Αν αυτή μου η αντίληψη είναι σωστή τότε δεν μπορεί να υπάρχει μόνο μία κοινωνία.
Το σχολείο,ο στρατός,το ωδείο,η ομάδα δεν είναι αυτό που λένε "μια μικρογραφία της κοινωνίας".
Το κάθε ένα ξεχωριστά είναι μια κοινωνία από μόνο του που απλώς δεν είναι ακριβώς όπως η κοινωνία που μας επιβάλλουν από τη στιγμή που γινόμαστε "ενεργοί" πολίτες,την οποία όμως ονομάζουν "η κοινωνία" σαν να είναι η μοναδική που υφίσταται πραγματικά.

Η "κοινωνία" που μας θέλει όλους σε καλούπια,κλεισμένους σε κουτάκια όπου ο καθωσπρεπισμός πάει σύννεφο.

Παντού αναφέρονται οι λέξεις δημοκρατία κι ελευθερία αλλά ανάθεμά με αν έχουμε στο μυαλό μας τι σημαίνουν.

Πως γίνεται να μιλάς για ελευθερία και δημοκρατία όταν δεν μπορείς να με δεχτείς όπως είμαι και να αποδεχτείς αυτό που είμαι;

Πως γίνεται να είσαι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης και ταυτοχρόνως να με κρίνεις από την εξωτερική μου εμφάνιση;

Τι ελευθερία είναι αυτή;
Τι κοινωνία είναι αυτή που δεν μπορεί να δεχτεί έναν δικηγόρο χωρίς κουστούμι και γραβάτα ή ταγιέρ;
Τι κοινωνία είναι αυτή που κρίνει τις ικανότητες σου από τα υλικά σου αγαθά;Γιατί δηλαδή ένα καλό αμάξι ή ένα μεγάλο σπίτι σε κάνει αυτομάτως και καλό στη δουλειά σου;
Γιατί το σκουλαρίκι σε κάνει λιγότερο έξυπνο;
Γιατί το τατουάζ σε κάνει πουτάνα ή πρεζάκι;
Και το χειρότερο από όλα είναι πως η "κοινωνία" δεν είναι κάποιο τέρας να το σκοτώσεις να τελειώνεις βρε αδερφέ...η "κοινωνία" είμαστε όλοι εμείς και δυστυχώς αλλάζουμε με ρυθμούς χελώνας.


"Αν θες να δεις αλλαγή παιξ'το ήρωας"
Σιγά μην ντυθώ και μπάρμαν-μπάτμαν...κι άντε εγώ το παίζω ήρωας,εσύ δε βαρέθηκες να συμβιβάζεσαι;
Δε βαρέθηκες να σου λένε πάντα οι άλλοι τι να κάνεις;
Δε βαρέθηκες τελικά να μην κάνεις τίποτα για'σένα;
Δε σιχάθηκες να κατακερματίζεις το εγώ σου για να είσαι ένα "άξιο" μέλος της κοινωνίας;
Δεν κουράστηκες να σε εκφοβίζουν ότι θα σε πετάξουν στο περιθώριο;

Και αλήθεια πως θα ένοιωθες αν σου έλεγα πως και το περιθώριο...είναι κοινωνία;