Το νησί του πάσχα...

 Ήπειρος-Ζαγοροχώρια...4 πανέμορφες ημέρες!
Η πλάκα είναι πως όταν με ρωτούσαν που θα πάω απαντούσα  "Ζαγοροχώρια..." και συνέχιζα αστειευόμενος "...όχι σε όλα,σε 1-2!"
Αμ δε...τελικά ενδέχεται σε 1-2 να ΜΗΝ πήγα,αν και δύσκολο το κόβω!
Είναι μαγευτικά,απίστευτες εικόνες...μονοπάτια,ρυάκια,ποτάμια,φαράγγια...από όλα είχε ο μπαξές κι εμένα να ξεπερνώ τον εαυτό μου.
Το ότι δεν έπεσα σε χαράδρα ή σε ποτάμι μάλλον θαύμα είναι (για να εναρμονιστώ και με το πνέυμα των "άγιων" τούτων ημερών).
Είναι αμέτρητες οι φορές που ευχήθηκα να ήμουν ο super man ή έστω ο spider man.
Τελικά κατάφερα να νικήσω κάποιες μάχες με τη φοβία μου και χαίρομαι...ίσως κάποιες φορές να έθεσα εαυτόν σε κίνδυνο (μεγάλο,μικρό δεν ξέρω...αυτό που ξέρω είναι πως τα χρειάστηκα...τα pampers μου) αλλά έτσι είναι,τους φόβους σου πρέπει να τους αντιμετωπίζεις!
Είσαι ο αφέντης του εαυτού σου άρα και των φόβων σου.Αυτοί μπορεί να υφίστανται αλλά δεν χρειάζεται να έχουν και το πάνω χέρι αλλιώς γίνονται σαν τα χρόνια...σου πιάνουν τον κώλο.
Τέλος όμως το Ηπειρώτικο τουρ και πάλι πίσω στο νησί του πάσχα...ευτυχώς μετά το πάσχα όμως για τις τελευταίες ξεκούραστες-ας πούμε-μέρες...στο βάθος Ιούνιος λέμε λέμε...

Υ.Γ
Όλα καλά και άγια αλλά αυτά τα κλαρίνα μου πήρανε τα ώττα...