Case

Πραγματικά είναι απορίας άξιον η υπομονή του αλλά αξιοθαύμαστο επίσης το μυαλό του καθώς και ο λόγος του!
Σε μια άλλη συνέντευξή του,για το BBC πάλι,έκλεισε με την εξής φράση:"I think we are living in a very strange society if we should be scared that police might hit us with batons when we excercising our democratic right to peacefully protest"

...I rest my case...

Αντικατοπτρισμός

Κάποιες φορές πρέπει να φέρεις τα πάνω κάτω
κι άλλες φορές απλώς να κοιτάξεις το είδωλό σου!

Το...όνειρο

Το χρηματο-οικονομικό σύστημα με απλά λόγια...

Στο μυαλό

Περιστέρια

Στο φούρνο για να προμηθευτώ-τι άλλο-ψωμί.

Ένεκα η ρημάδα η ίωση που το'χει κάνει βασική μου πηγή ενέργειας (με το ζόρι στη νηστεία...τέλος πάντων.)

Εκεί λοιπόν που περιμένω τα ρέστα μπαίνουν μια γιαγιά με τον εγγονό της-θα'ταν δε θα'ταν τεσσάρων.

Λέει λοιπόν στην πωλήτρια η γιαγιά "Βάλε μας 2 κουλούρια,θα ταϊσουμε τα περιστέρια σήμερα"

και πετάγεται το εγγονάκι λέγοντας "Κι εμέναααα"!

Ο πιτσιρικάς μου φαίνεται κάτι πρέπει να'χει αρχίσει να ψυχανεμίζεται.Σαν τα περιστέρια θα καταντήσουμε να μας ταϊζουν,το ποιοι θα μας ταϊζουν είναι άλλο θέμα!

Καζάνι

"Ένα βράδυ πριν 2 χρόνια με ''αφορμή'' τη δολοφονία ενός 15χρονου,καιγόταν η Αθήνα για μέρες.Σήμερα με την εν ψυχρώ δολοφονία 2 παιδιών που τύχαινε να είναι αστυνομικοί δε θα καεί καρφάκι ΚΑΝΕΝΟΣ!!!Αυτή είναι η Ελλάδα και οι ψευτοεπαναστάτες της!!!!"

Όταν διάβασα την άνωθεν άποψη η πρώτη μου σκέψη ήταν "Μη λέμε κι ό,τι θέλουμε!"

Αναπτύσσω την αρχική μου σκέψη προς αποφυγήν παρεξηγήσεων!

Πριν 2 χρόνια σκοτώθηκε ένα ανήλικο παιδί από ένα όργανο της τάξης που υποτίθεται ότι πρέπει να υπηρετεί και να προστατεύει τον πολίτη.Σήμερα δολοφονήθηκαν 2 παιδιά τα οποία εκούσια κατάχτηκαν στο σώμα της αστυνομίας κι "έπεσαν" εν ώρα καθήκοντος.Δεν είναι οι πρώτοι και δυστυχώς δε θα είναι οι τελευταίοι!Το γεγονός είναι τραγικό αλλά μην τα βάζουμε όλα στο ίδιο καζάνι.

Party

Οικόσιτο πάρτυ μασκέ και μόλις έλαβε τέλος!
Για να πω την αλήθεια μου δεν ξεκίνησε και πολύ καλά όμως.
Πως θα μπορούσε άλλωστε;
Μετά από δουλειά και έναν πονοκέφαλο να οργιάζει,το τελευταίο που ήθελα ήταν ένα πάρτυ!
Τελικώς όμως εξελίχθηκε μια χαρά αλλά η ουσία του ήταν όταν τελείωσε.

Ξημέρωσε!
Είχα πάρα πολύ καιρό να το ζήσω.
Εγώ,ο συγκάτοικος και μία φίλη μέχρι πρωίας(χαράς το κουράγιο μας!)
Αυτές ήταν οι καλύτερες στιγμές!
Τραγούδι στο τραγούδι,ανάμνηση στην ανάμνηση,κουβέντα στην κουβέντα...και το απαραίτητο κρασί.
Οι τρεις μας ακούσαμε πολλά τραγούδια.
Καταλήξαμε με Πουλόπουλο και το "Πάμε για ύπνο Κατερίνα",το οποίο ταίριαζε απολύτως στην περίπτωσή μας (οκ,ακούσαμε και το "Θα πιω απόψε το φεγγάρι" και το "Μια φορά μονάχα φτάνει" το οποίο ήταν όντως το τελευταίο μας άκουσμα αλλά όπως και να'χει όλα ξεκινήσανε από το "Πάμε για ύπνο Κατερίνα"-ο λόγος προφανής!)
Από όλα αυτά που ακούσαμε όμως,θα μου αφιερώσω το παρακάτω...

...δεν ξέρω γιατί,

έτσι γιατί αυτό μου κόλλησε...και καλό μου ξημέρωμα!