Καζάνι

"Ένα βράδυ πριν 2 χρόνια με ''αφορμή'' τη δολοφονία ενός 15χρονου,καιγόταν η Αθήνα για μέρες.Σήμερα με την εν ψυχρώ δολοφονία 2 παιδιών που τύχαινε να είναι αστυνομικοί δε θα καεί καρφάκι ΚΑΝΕΝΟΣ!!!Αυτή είναι η Ελλάδα και οι ψευτοεπαναστάτες της!!!!"

Όταν διάβασα την άνωθεν άποψη η πρώτη μου σκέψη ήταν "Μη λέμε κι ό,τι θέλουμε!"

Αναπτύσσω την αρχική μου σκέψη προς αποφυγήν παρεξηγήσεων!

Πριν 2 χρόνια σκοτώθηκε ένα ανήλικο παιδί από ένα όργανο της τάξης που υποτίθεται ότι πρέπει να υπηρετεί και να προστατεύει τον πολίτη.Σήμερα δολοφονήθηκαν 2 παιδιά τα οποία εκούσια κατάχτηκαν στο σώμα της αστυνομίας κι "έπεσαν" εν ώρα καθήκοντος.Δεν είναι οι πρώτοι και δυστυχώς δε θα είναι οι τελευταίοι!Το γεγονός είναι τραγικό αλλά μην τα βάζουμε όλα στο ίδιο καζάνι.

Party

Οικόσιτο πάρτυ μασκέ και μόλις έλαβε τέλος!
Για να πω την αλήθεια μου δεν ξεκίνησε και πολύ καλά όμως.
Πως θα μπορούσε άλλωστε;
Μετά από δουλειά και έναν πονοκέφαλο να οργιάζει,το τελευταίο που ήθελα ήταν ένα πάρτυ!
Τελικώς όμως εξελίχθηκε μια χαρά αλλά η ουσία του ήταν όταν τελείωσε.

Ξημέρωσε!
Είχα πάρα πολύ καιρό να το ζήσω.
Εγώ,ο συγκάτοικος και μία φίλη μέχρι πρωίας(χαράς το κουράγιο μας!)
Αυτές ήταν οι καλύτερες στιγμές!
Τραγούδι στο τραγούδι,ανάμνηση στην ανάμνηση,κουβέντα στην κουβέντα...και το απαραίτητο κρασί.
Οι τρεις μας ακούσαμε πολλά τραγούδια.
Καταλήξαμε με Πουλόπουλο και το "Πάμε για ύπνο Κατερίνα",το οποίο ταίριαζε απολύτως στην περίπτωσή μας (οκ,ακούσαμε και το "Θα πιω απόψε το φεγγάρι" και το "Μια φορά μονάχα φτάνει" το οποίο ήταν όντως το τελευταίο μας άκουσμα αλλά όπως και να'χει όλα ξεκινήσανε από το "Πάμε για ύπνο Κατερίνα"-ο λόγος προφανής!)
Από όλα αυτά που ακούσαμε όμως,θα μου αφιερώσω το παρακάτω...

...δεν ξέρω γιατί,

έτσι γιατί αυτό μου κόλλησε...και καλό μου ξημέρωμα!

Απόψε

"Λύπη μου,σταμάτα να μιλάς
απόψε θα σε βγάλω..."

Τώρα

Όταν μου έδωσες το χέρι αρνήθηκα.

"Τα καταφέρνω μόνος μου" είπα.

Τώρα μένει να μου το αποδείξω...

Γαμώ την καταδίκη μου

Ήταν ωραία εχτές και θα μπορούσε να είναι και καλύτερα εάν όσοι ήταν στο μαγαζί είχαν πάει για τον καλλιτέχνη και να ακούσουν αυτά που είχε να πει κι όχι να λύσουν τα προβλήματά τους,να βρουν γκόμενα,να πουν τη μαλακία τους,να γελάσουν!
Θεωρώ πως το να μιλάς,να γελάς (καθ'όλη τη διάρκεια της εμφάνισης του καλλιτέχνη,για να μην παρεξηγηθώ) και γενικώς να κάνεις το οτιδήποτε άλλο εκτός από το αυτονόητο,να προσέχεις δηλαδή τον άνθρωπο για τον οποίο ξεσηκώθηκες βραδιάτικο,είναι από τις υπέρτατες προσβολές.

Απόψε ήταν καλύτερα,και από άποψη κόσμου και γενικώς από ό,τι περίμενα να ακούσω!
Πήγα με αρνητική προδιάθεση και αποδείχτηκε καλύτερο των προσδοκιών μου (πάλι καλά!)
Γενικώς σήμερα ήταν μια περίεργη μέρα μεν αλλά πέρασα καλά δε,και ίσως να "έκατσε" και κάτι πολύ καλό...ίδωμεν.

Αύριο ξεκούραση,ας όψονται οι 24ωρες απεργίες των Μ.Μ.Μ...
...και η ζωή συνεχίζεται με ξέφρενους ρυθμούς και ελάχιστο χρόνο για να κάνεις ένα κάρο πράγματα!

Που πρέπει να απευθυνθώ για να μεγαλώσει η μέρα;

Δρόμος

Πιθανότατα

ο

πιο

μακρύς

που

έχω

να

διανύσω

Μουσική

...είναι κάτι μαγικό!
Κατά κάποιο τρόπο το είχα καταλάβει,το ήξερα.
Ε σήμερα νοιώθω ότι το έμαθα κιόλας!
Ασχολούμαι μαζί της πολύ παραπάνω απ'τη μισή μου ζωή κι όμως ένα μικρό πραγματάκι,το οποίο βρέθηκε ένας άνθρωπος να μου το εξηγήσει,με εξέπληξε και μου άνοιξε νέους ορίζοντες και παικτικώς και γνωστικώς.

Δεν ξέρω αν θα γίνω ποτέ καλός οργανοπαίχτης ή αν θα μείνω αιώνιο "ταλέντο" αλλά τουλάχιστον μ'αυτόν που "έμπλεξα" ενδέχεται να γίνω σωστός μουσικός!

Υ.Γ
Έπρεπε να αλλάξω τρεις πόλεις για να βρω σωστό καθηγητή;
Κι έτσι που έχουμε καταντήσει...ευτυχώς να λέω που τον βρήκα!

Άντε και εις ανώτερα...