Έχω συνειδητοποιήσει εδώ και χρόνια πως θα υπάρχουν περίοδοι που θα γράφω ακατάπαυστα και περίοδοι που κάθε συμβολισμός θα με αφήνει ασυγκίνητο-για να μην πω παγερά αδιάφορο-και θα τον αφήνω να φεύγει έτσι όπως ήρθε...ήσυχα και απλά!
Αυτά σε γενικές γραμμές διότι υπάρχουν και περίοδοι που τα πράγματα μπερδεύονται λίγο περισσότερο και δεν είναι απλώς άσπρο ή μαύρο,είναι οι περίοδοι που εισέρχομαι στη γκρίζα περιοχή!
Κάπως έτσι είναι και τον τελευταίο καιρό...
Είναι μήνες τώρα που ασχολούμαι εξ'ολοκλήρου με φυσική-είναι αναγκαστικό για να τελειώσω τη σχολή,τι να κάνω;-και δη με φυσική ακουστική,η οποία θέλει να θεωρεί εαυτόν εφαρμοσμένη-ηχομονώσεις,ηχοαπορροφήσεις,στάσιμα κύματα στο χώρο,ακουστικά πεδία και πάει λέγοντας-και φυσικά σε μια τέτοια επιστήμη πρέπει στο τέλος,οπωσδήποτε,να καταλήξεις σε ένα κάποιο αποτέλεσμα.
Έχω μπει πλέον σε αυτή τη διαδικασία,να καταλήγω σε κάποιο αποτέλεσμα-συμπέρασμα,και ομολογώ ότι αυτό ήταν από τα εύκολα που είχα να κάνω...ενίοτε είχα έναν εαυτό που τον χαρακτήριζε η κοινή λογική,απλώς τώρα έπρεπε να τον βγάλω πιο πολύ στην επιφάνεια!
...και κάπου εδώ είναι που μπερδεύομαι και δεν ξέρω τι γίνεται.
Πως είναι δυνατόν να έχω μπει σε αυτόν το δρόμο του "αποτελέσματος-συμπεράσματος" αλλά να δυσκολεύομαι να ολοκληρώσω τον όποιο άλλο συλλογισμό μου,όταν μάλιστα το να γράφω και να συνθέτω-όπως κι αν μπορεί να χαρακτηριστούν-είναι από τις βασικότερες άμυνές μου μπροστά σε αυτά που με κουράζουν και με πληγώνουν και με νευριάζουν και...;
Μάλλον έχω ανάγκη τίποτα να μη σκέφτομαι...
...και ν'αφεθώ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου