Αυτή η οξεία κοντοφθαλμίτιδα που έχει προσβάλλει την συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων (δεν αξίζει να το γράψω με "ε" κεφαλαίο!) ήταν κουραστική, εξελίχθηκε σε γραφική και πλέον είναι απλώς...εξοργιστική!
Παλιά ήμαστε γνωστοί για πολλά και διάφορα, πλέον θα μείνουμε στην ιστορία ως ο λαός που έκανε επιστήμη το "κοιτάω το δέντρο και χάνω το δάσος".
Με αφορμή το κλείσιμο, με το έτσι θέλω κι αφού μπορώ θα το κάνω, της ΕΡΤ βγήκε ο κάθε πικραμένος, στερημένος, συναισθηματικά κακοποιημένος, μικρός ανθρωπάκος να πει κι αυτός το μακρύ και το κοντό του. Ό,τι κατέβαινε στο κλούβιο του κεφάλι.
Μετά από μια τέτοια δικτατορική πράξη (μια από τις πολλές που έχουν γίνει, απροκάλυπτα, τα τελευταία χρόνια) δεν ανέχομαι να κοιτάζει ο καθείς μαλακοπίτουρας τον ποταπό εαυτούλη του.
Δεν μπορώ να ανεχτώ φράσεις τύπου "Τέτοια που ήταν (σ.σ η ΕΡΤ) καλά της έκαναν.", "Τι, μόνο οι ιδιωτικοί θα απολύονται;" κι άλλες πολλές τέτοιες, απείρου κάλλους, μικρές καθημερινές φρασούλες!
Ότι το θέμα δεν είναι, μαλάκα έλληνα, το ότι κλείσανε την ΕΡΤ αυτή καθ'αυτή αλλά ο τρόπος με τον οποίο έγινε, σου'χει περάσει από το μυαλό;
Το ότι η ΕΡΤ αντιπροσωπεύει το σπίτι σου, τη δουλειά σου (αν είσαι από τους προνομιούχους να έχεις ακόμα) το'χεις καταλάβει;
Αλλά κι εσύ μαλάκα έλληνα που είσαι στον αντίποδα, που εξάπτεσαι και τάσσεσαι υπέρ των απολυμένων, πού ήσουν όταν έκλεισε ο ALTER κι έμεινε στον δρόμο τόσος κόσμος;
Πού ήσουν όταν έκλεινε ο ένας ραδιοφωνικός σταθμός μετά τον άλλον;
Πού ήσουν όταν επιστρατεύσανε τους καθηγητές;
Αλλά με τα μυαλά που κουβαλάμε τα θέλουμε και τα παθαίνουμε.
Όταν το συννεφάκι θα έρθει πάνω από εσένα και θα ανοίξουν οι ουρανοί και στο δικό σου κεφάλι ίσως καταλάβεις...αλλά τότε θα'ναι πολύ αργά!
Όπως λέει και το αποκύημα ενός ρητού, όχι επειδή δε θα θέλει να σε βοηθήσει κανείς αλλά λόγω του ότι κανείς δεν θα υπάρχει να σε βοηθήσει!
Όλα γύρω μου μεγαλώνουν,
