Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Δέντρο

Αυτή η οξεία κοντοφθαλμίτιδα που έχει προσβάλλει την συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων (δεν αξίζει να το γράψω με "ε" κεφαλαίο!) ήταν κουραστική, εξελίχθηκε σε γραφική και πλέον είναι απλώς...εξοργιστική!
Παλιά ήμαστε γνωστοί για πολλά και διάφορα, πλέον θα μείνουμε στην ιστορία ως ο λαός που έκανε επιστήμη το "κοιτάω το δέντρο και χάνω το δάσος".
Με αφορμή το κλείσιμο, με το έτσι θέλω κι αφού μπορώ θα το κάνω, της ΕΡΤ βγήκε ο κάθε πικραμένος, στερημένος, συναισθηματικά κακοποιημένος, μικρός ανθρωπάκος να πει κι αυτός το μακρύ και το κοντό του. Ό,τι κατέβαινε στο κλούβιο του κεφάλι.
Μετά από μια τέτοια δικτατορική πράξη (μια από τις πολλές που έχουν γίνει, απροκάλυπτα, τα τελευταία χρόνια) δεν ανέχομαι να κοιτάζει ο καθείς μαλακοπίτουρας τον ποταπό εαυτούλη του.
Δεν μπορώ να ανεχτώ φράσεις τύπου "Τέτοια που ήταν (σ.σ η ΕΡΤ) καλά της έκαναν.", "Τι, μόνο οι ιδιωτικοί θα απολύονται;" κι άλλες πολλές τέτοιες, απείρου κάλλους, μικρές καθημερινές φρασούλες!
Ότι το θέμα δεν είναι, μαλάκα έλληνα, το ότι κλείσανε την ΕΡΤ αυτή καθ'αυτή αλλά ο τρόπος με τον οποίο έγινε, σου'χει περάσει από το μυαλό;
Το ότι η ΕΡΤ αντιπροσωπεύει το σπίτι σου, τη δουλειά σου (αν είσαι από τους προνομιούχους να έχεις ακόμα) το'χεις καταλάβει;
Αλλά κι εσύ μαλάκα έλληνα που είσαι στον αντίποδα, που εξάπτεσαι και τάσσεσαι υπέρ των απολυμένων, πού ήσουν όταν έκλεισε ο ALTER κι έμεινε στον δρόμο τόσος κόσμος;
Πού ήσουν όταν έκλεινε ο ένας ραδιοφωνικός σταθμός μετά τον άλλον;
Πού ήσουν όταν επιστρατεύσανε τους καθηγητές;

Αλλά με τα μυαλά που κουβαλάμε τα θέλουμε και τα παθαίνουμε.

Όταν το συννεφάκι θα έρθει πάνω από εσένα και θα ανοίξουν οι ουρανοί και στο δικό σου κεφάλι ίσως καταλάβεις...αλλά τότε θα'ναι πολύ αργά!
Όπως λέει και το αποκύημα ενός ρητού, όχι επειδή δε θα θέλει να σε βοηθήσει κανείς αλλά λόγω του ότι κανείς δεν θα υπάρχει να σε βοηθήσει!

Παρασκευή 24 Μαΐου 2013

". . ."

Μου ήρθε η επιθυμία να γράψω αλλά είναι τόσα πολλά που τριγυρίζουν στο κεφάλι μου που δεν ξέρω τι!
Ελπίδες δοσμένες με το σταγονόμετρο, κάτι θύμησες -που ως συνήθως, συχνά πυκνά- με τριγυρίζουν...και το μέσα μου τόσο ανακατεμένο!



(...σε πλήρη αρμονία με την ψυχή μου...)

Νομίζω έβγαλα συμπέρασμα, είμαι μπερδεμένος...ναι αυτό είναι!
(Μεγάλη ανακάλυψη, μπράβο μου...εγώ κι ο Κολόμβος!)


Τετάρτη 15 Μαΐου 2013

Πάνω απ'όλα...

...υγεία!
Η πιο διαδεδομένη ευχή δεν είναι;
Είναι, κι όχι άδικα.
Είναι αυτές οι πουτάνες οι στιγμές που καταλαβαίνεις σε τι φαύλο κύκλο έχεις μπει.
Σκας κι αγχώνεσαι για τη δουλειά που έχεις και δεν έχεις, για τα λεφτά που δεν έχεις, για τη σχέση σου που είναι τη μία έτσι και την άλλη γιουβέτσι και για πόσα άλλα (μικρο)πράγματα ώσπου χτυπάει το τηλέφωνο!
Οι κλασσικές κουβέντες, «τι κάνεις», «πως τα πέρασες» (υπήρχαν και οι διακοπές του πάσχα βλέπεις), «Α!δε γίνεται να "…" είμαι στο νοσοκομείο!».

Τετάρτη 1 Μαΐου 2013

Εβδομάδα

...και τι εβδομάδα, μεγάλη!
Με χίλια ζόρια, αίμα κι ιδρώτα (τα δάκρυα έλειπαν να γίνω videoclip του Sakis) αύριο αποχωρίζομαι -για λίγο- το κλεινόν άστυ και θα μεταφέρω τον εαυτό μου στην ιδιαίτερη πατρίδα μου μπας και ξελαμπικάρω λίγο γιατί σκούρα τα πράματα. Έχω χάσει τ'αυγά και τα πασχάλια και μέρες που είναι λέω μήπως σταθώ τυχερός και τα ξαναβρώ.

Καλό υπόλοιπο εβδομάδας, η ανάσταση αργεί, είπαμε...είναι μεγάλη η εβδομάδα!

Τρίτη 9 Απριλίου 2013

(αγ)Ελλάδα

Αγελάδα, ζώον μηρυκαστικόν, που σημαίνει πως ξαναφέρνει την τροφή στο στόμα και την αναμασά!

Αυτό δεν μας κάνει;
Μας τρώει.
Μας μασάει, μας καταπίνει και για καλύτερα αποτελέσματα μάς αναμασάει!

Κι εμείς τι κάνουμε;
Κολυμπάμε ανέμελοι στα γαστρικά υγρά της!

Έλλην: βόδι

Βόδι, ο ευνουχισμένος ταύρος που τον προορίζουν για εργασία ή για κρεατοπαραγωγή!



Έλλην...βόδι...διακρίνετε κάποια διαφορά που να μου διαφεύγει;

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013

Καλοπέραση

Ημέρα διαφυγής!
Σε λίγες ώρες ταξιδάκι.
Με 1000+1 άγχη αλλά όπως και να το κάνεις ένα ταξιδάκι είναι πάντα ωραίο!
Οι υποχρεώσεις μπορούν να περιμένουν μερικές μέρες ακόμη.

...and remember the poverty wants wellbeing (yeah!) :]

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

Όλα

"Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν" τάδε έφη ο μεγάλος μουσουργός Νίκος Παπάζογλου (καλά να'ναι όπου είναι)!
Είναι καιρός τώρα που προσπαθώ να με αλλάξω προσδοκώντας κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, κάτι καλύτερο.
Δεν τα'χω καταφέρει μέχρι τώρα και πλέον έχω τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο θα τα καταφέρω.
Προσπάθησα...αυτό μου το αναγνωρίζω!
Όμως μετά από πολύ καιρό το μόνο που κατάφερα είναι να παραμείνω ο ίδιος αν κι έμαθα πολλά πράγματα.
Όχι, στιγμιαίο λάθος, δεν είμαι ο ίδιος!
Δεν μπορώ να είμαι πλέον μ'αυτά που ξέρω (για'μένα)...
Το πρόβλημά μου είναι πως γνωρίζοντας ό,τι γνωρίζω επιθυμώ βαθύτατα την επιστροφή στον πρότερο εαυτό μου.
Έχω ανάγκη να με ζήσω ξανά όπως με ζούσα παλιά κι ας αλλάξαν οι καιροί...κι ας (μην) άλλαξα (κι) εγώ!