Όλα

"Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν" τάδε έφη ο μεγάλος μουσουργός Νίκος Παπάζογλου (καλά να'ναι όπου είναι)!
Είναι καιρός τώρα που προσπαθώ να με αλλάξω προσδοκώντας κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, κάτι καλύτερο.
Δεν τα'χω καταφέρει μέχρι τώρα και πλέον έχω τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο θα τα καταφέρω.
Προσπάθησα...αυτό μου το αναγνωρίζω!
Όμως μετά από πολύ καιρό το μόνο που κατάφερα είναι να παραμείνω ο ίδιος αν κι έμαθα πολλά πράγματα.
Όχι, στιγμιαίο λάθος, δεν είμαι ο ίδιος!
Δεν μπορώ να είμαι πλέον μ'αυτά που ξέρω (για'μένα)...
Το πρόβλημά μου είναι πως γνωρίζοντας ό,τι γνωρίζω επιθυμώ βαθύτατα την επιστροφή στον πρότερο εαυτό μου.
Έχω ανάγκη να με ζήσω ξανά όπως με ζούσα παλιά κι ας αλλάξαν οι καιροί...κι ας (μην) άλλαξα (κι) εγώ!

Παρών

Χάνομαι, το ξέρω, κι όχι μόνο στις διαδικτυακές μου σχέσεις...αλλά τι να κάνω; :]

Τώρα όμως χάθηκα για καλό.
Δουλειά μεν αλλά δημιουργική...σε λίγο τελειώνω την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά ως ηχολήπτης και για τη συγκεκριμένη δουλειά νιώθω πολύ περήφανος κι ελπίζω πως σε λίγο καιρό δε θα μιλάω μόνο εγώ γι'αυτόν τον καλλιτέχνη.

Καλή μας χρονιά, καλά να είμαστε και να περνάμε με υγεία κι όλα τ'άλλα έρχονται!

Οκτώβρης

Πέρασε ο καιρός.
Το συνειδητοποίησα εχτές!
Καιρός που δουλεύω από το πρωί μέχρι το βράδυ...
Έγιναν τόσα πολλά και βαριέμαι να τα αποτυπώσω!
Απ'όσο καταλαβαίνω είμαι καλά (ακόμα)!

Πάρε κι ένα τραγούδι για το Φθινόπωρο που κατέφθασε αργοπορημένο...

Όλα

Τι έγινε ρε παιδιά;
Πως φτάσαμε από το 0 στο 100 τόσο γρήγορα;
Τέτοια επίδοση ούτε αμάξι της Formula 1, για τέτοια ταχύτητα μιλάμε!
Αυτό το "Όλα ή τίποτα" (ισχύει, πάντα έτσι συμβαίνει για τα πάντα) έχει αρχίσει να μου τη "δίνει" στα νεύρα.
Από εκεί που ξυνόμουν βασιλικότατα, απ'το πουθενά βρέθηκα να πρέπει να βγάλω δουλειά δύο ατόμων (δεν υπερβάλλω) μέσα σε ελάχιστο χρονικό περιθώριο!Πρόβες, ηχογραφήσεις, μίξεις, ενορχηστρώσεις, απ'όλα έχει ο μπαξές.
Είπαμε, σε δουλειά να βρισκόμαστε αλλά όχι κι έτσι!
Πόσα 12ωρα και 14ωρα ν'αντέξω ο άνθρωπος;
Άσε και που καποιες ευκαιρίες που παρουσιάζονται σε φιλολογικό επίπεδο μένουν όλες σ'αυτό το επίπεδο.Λες και χάνουν το δρόμο τους ένα πράγμα.
Γιατί καλό είναι να δουλεύεις πάνω σ'αυτό που σ'αρέσει αλλά απείρως καλύτερο να κάνεις αυτό που αγαπάς.
Μάλλον όμως πρέπει να ξεχάσω την κιθαριστική μου ιδιότητα.
Δεν με θέλει!
(...κι αν με θέλει δεν μου το δείχνει.)

Το μόνο χαρμόσυνο αυτήν την περίοδο είναι ότι έγινα θείος :]
Ελπίζω ότι θα φτιάξουν λίαν συντόμως τα πράγματα, σε όλους τους τομείς, και να καταφέρω να πάω να τους δω ενώπιος ενωπίω γιατί μέχρι τώρα αναλωνόμαστε σε φωτογραφίες και msnικά βίντεο.

High hopes

Τέσσερις μουσικοί μαζεμένοι σ'ένα τραπέζι με θέα τη θάλασσα και το -παρ'ολίγον(;)- ολόγιομο φεγγάρι.
High hopes κι η απόλυτη σιωπή.
Η προσοχή μας στραμένη στο "θαύμα" που ακούμε.
Δε γράφω τίποτα άλλο, αν έχεις ήδη πατήσει το play σ'αφήνω να το απολάυσεις με την ησυχία σου και να "ταξιδέψεις" όπου θες...

Παύση

Πέρασε κιόλας μία εβδομάδα (σε μερικές ώρες για την ακρίβεια αλλά ημερολογιακώς ισχύει) που πάτησα το πόδι μου στο νησί (μου)!
Δεν μπορώ να πω, είχα και-για μερικές μέρες θα-συνεχίσω να έχω ένα μακρύ διάστημα διακοπών.
Είναι ένα από τα καλά του να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, δε δίνεις λογαριασμό σε κανέναν κι απλώς φεύγεις γιατί έτσι σ'αρέσει...λεφτά δεν έχεις αλλά δεν είναι της παρούσης, άσε που δεν είσαι κι ο μόνος!
Όσο περνάει ο καιρός γίνεται όλο και πιο επιτακτική η ανάγκη να ξεφύγω, ν'αποδράσει για λίγο το μυαλό μου έτσι ώστε να πάψω να σκέφτομαι τα επαγγελματικά και το τι σκατά θα κάνω στη ζωή μου.
Παύση λοιπόν που θα διαρκέσει μερικές μέρες ακόμα πριν αρχίσω-ξανά-να τρέχω και να μην φτάνω!

Καλοκαίρι

...όχι μόνο έχει φτάσει αλλά έχει μπει για τα καλά και ήδη διανύουμε τον δεύτερο (μπορεί και τρίτο) καύσωνα (ουφ!)
Ποτέ δε μ'άρεσε αυτή η εποχή!
Γενικώς δε μ'αρέσει η ζέστη.
Οκ,στο (πολύ) κρύο θα βάλεις το ένα ρούχο πάνω από το άλλο,θα σκεπαστείς με μια κουβερτίτσα κι άντε το πολύ πολύ να πάρεις αγκαλιά και μία σόμπα.
Στη ζέστη όμως τι να κάνεις,να βγάλεις το πετσί σου;
Άσε που απ΄την άλλη δε μ'αρέσουν και τα μπάνια (στη θάλασσα,μην παρεξηγηθώ!).
Ναι,είμαι από αυτούς τους περίεργους ανθρώπους που η θάλασσα τους κουράζει και η όλη διαδικασία φαίνεται αφόρητα βαρετή...νησιώτης σου λέει μετά!
Τα καλά του καλοκαιριού μπορούσα να τα δω όντας μαθητής-φοιτητής,τώρα shit high and gaze at the sky (όπως είχαμε πει μ'ένα φίλο μου πριν τον Καπουτζίδη :P ).
Τέλος πάντων,είχα κι άλλα να γράψω αλλά λιώνω.
Πάω να μελετήσω την κιθαρίτσα μου μπροστά από τον ανεμιστήρα αλά Steve Vai (μαλλί ν'ανεμίζει  κτλ)
...καλά ιδρώματα :]