Μαζί της

Εχτές θα μπορούσε να ήταν μια ακόμη ζεστή,κοινότυπη βραδιά του Ιούλη...θα μπορούσε αλλά δεν ήταν!
Η εμφάνιση της Νατάσσας της καρδιάς μας (όπως τη χαρακτήρισε-άκρως πετυχημένα-μία γνωστή) δεν την άφησε να είναι.
Της έδωσε άλλη υφή,άλλη όψη,άλλον αέρα,την έκανε σχεδόν μαγική!
Για όποιον δεν κατάλαβε αναφέρομαι στη Νατάσσα Μποφίλιου.
Αυτή η γυναίκα είναι απίστευτη.
Δεν μπορώ να θυμηθώ άλλον καλλιτέχνη που να με έχει φέρει στα πρόθυρα να δακρύσω τόσες φορές και να με κάνει να ανατριχιάζω συνέχεια.
Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει αλλά στο μεταδίδει το ρημάδι το συναίσθημα.
Το νοιώθεις.
Το ζεις μέσα από αυτήν και πονάς μαζί της...

Να είναι πάντα καλά,αυτή και οι συνεργάτες της με πρώτους και καλύτερους τους κυρίους Θέμη Καραμουρατίδη και Γεράσιμο Ευαγγελάτο.
Αγαπημένο μου Μ. θα σε υπερευχαριστώ για πάντα που μου τη σύστησες!

Υ.Γ
Φυσικά δεν μπορούν να είναι όλα καλά και άγια,έτσι κι εχτές υπήρχε και μια παραφωνία...κυριολεκτικά!
Αυτόν τον κακομοίρη τον πνευστό γιατί τον παίρνουν μαζί τους;
Χάθηκαν οι μουσικοί;

Πρέπει να είναι ο μοναδικός που μπορεί να κάνει το σαξόφωνο να ακούγεται σαν ελέφαντας σε οργασμό!
Για να πω την αλήθεια μου όμως βελτιώθηκε κάπως από την τελευταία φορά,τουλάχιστον δε φάλτσαρε ΚΑΙ με τη melodica (μέχρι να τον ακούσω να παίζει το θεωρούσα αδύνατον)!

Τελετή (Νο2)

Δεν είχα πάει ποτέ στο Καλλιμάρμαρο και σε διάστημα 10 ημερών πήγα 2 φορές!

Έστω και τελευταία στιγμή δήλωσα και πάλι παρών.

Πάει κι η λήξη λοιπόν και πάει και το κεφάλαιο Special Olympics γενικώς.

Ό,τι ζήσαμε...ζήσαμε,κι ό,τι κάναμε...κάναμε!

Τεράστια εμπειρία κι ελπίζω να ξαναζήσω κάτι ανάλογο λίαν συντόμως (μου άνοιξε λίγο η όρεξη :] ).

Καλά να'μαστε όμως κι όσα είναι να'ρθουνε θα'ρθουν που λέει και το άσμα.

Τελετή

Τελετή έναρξης των Special Olympics.
Απίστευτη εμπειρία!
Έχουν περάσει σχεδόν δύο μέρες κι ακόμα το μυαλό μου είναι εκεί!
Όλους αυτούς που είδα και βρέθηκα στον ίδιο χώρο πιθανότατα δεν πρόκειται να τους ξανασυναντήσω-και πόσο μάλλον όλους μαζί-ακόμα κι αν ζήσω πέντε ζωές!
Επίσης είναι σχεδόν σίγουρο ότι δε θα ξαναεμφανιστώ μπροστά σε τόσο κόσμο-εκτός αν με πάρουν οι Muse ή οι U2 οπότε θα παίξω και σε περισσότερο :-p
Χαλάλι τα 10ωρα και τα 15ωρα στο στούντιο,χαλάλι το πήγαινε-έλα στο Καλλιμάρμαρο για πρόβες,χαλάλι γενικώς η όλη κούραση.
Άξιζε και με το παραπάνω.

Και τώρα προς ολοταχώς για μια άλλη τελετή..."ιερή".
Παντρεύεται το αδέρφι μου-ναι,θα το ζήσω κι αυτό!-κι είναι και μια ευκαιρία για διακοπές.
Υποψία διακοπών ουσιαστικά...όσο προλάβω μέσα στην τρέλλα του γάμου.

Γνωμικά

Έχω κάποια γνωμικά που με ακολουθούν εδώ και χρόνια.

Τα πιστεύω και τα εμπιστεύομαι.

Είτε επειδή έτσι μου αρέσει (οκ,μπορείς να πεις ότι με συμφέρει και λίγο,δε θα σε αδικήσω),είτε επειδή μου έχει αποδειχτεί περίτρανα και πολλάκις ότι ισχύουν.

Δύο από αυτά είναι "Όλα γίνονται για κάποιο λόγο" (κι έρχομαι και συμπληρώνω "...και συνήθως για καλό") και "Όλα εδώ πληρώνονται"!

Με βάση το άμεσο παρελθόν προσπαθώ να με πείσω ότι συνεχίζει να ισχύει το πρώτο.

Όσον αφορά το δεύτερο όμως δε χρειάζεται προσπάθεια,είναι από αυτές τις περιπτώσεις που αποδεικνύεται αυτοβούλως,και το περίμενα καιρό να συμβεί.

Ίσως η μεγαλύτερη αρετή μου να είναι η υπομονή και τώρα τελευταία...τύφλα να'χει ο Ιώβ!!!

Η μεγαλύτερη ευχαρίστηση όμως δεν είναι ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και θα λουστείς τα λάθη σου αλλά ότι θα βρίσκομαι σε θέση να σε βλέπω και θα μπορώ να γελάω με το πιο χαιρέκακο και υποχθόνιο γέλιο που θα έχεις ακούσει ποτέ.

Ακούγομαι μήπως κακός κι εκδικητικός;

Ίσως να είμαι...αλλά στην παρούσα φάση δεν έχω καμία ανάμιξη,απλώς η κακία σού γύρισε μπούμερανγκ!

Κάπως έτσι δε γίνεται συνήθως;

Καλά ξεμπερδέματα...

Στιγμή

Ακόμα δεν μπορώ να "χωνέψω" το πόσο γρήγορα αλλάζει η ζωή και πόσο σωστό είναι το γνωμικό "Όσα φέρνει μια στιγμή,δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος".
Τι μου ήρθε;
Άλλο θέμα...εξάλλου δεν ήρθε μόνο ένα!
Ένα είναι μόνο το ζητούμενο,να τα ζήσεις μέχρι την τελευταία σταγόνα (ναι,σαν το λάδι ένα πράγμα)!
Γιατί όπως λέει κι ο λαός "Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας (με την καλή έννοια πάντα!)"
Καλά κουράγια...

Διακοπές

Υπό άλλες συνθήκες σήμερα (ή εχθές) θα τελείωναν οι διακοπές του πάσχα αλλά φέτος για'μένα τελείωσαν πριν μία εβδομάδα και με τρόπο εμφατικό!

Από τη στιγμή που γύρισα από τις διακοπές (στις οποίες ομολογουμένως πέρασα πολύ όμορφα) σαν να άλλαξε το φεγγάρι,σαν να μην είναι πια ανάδρομος ο Ερμής και ξαφνικά άρχισαν να μου αναθέτονται αρμοδιότητες και να φαίνομαι στη δουλειά μου.Ελπίζω να μην είναι απλά ένα βεγγαλικό και να συνεχιστεί!

Γυναίκα

"Θα χαραμίσω τη ζωή μου περιμένοντας να 'ναι πολύ αργά για να τη διορθώσω..."