Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009
Κυνηγός
"Είμαι αυτό που κυνηγάω..."
Τάδε έφη Χρήστος Θηβαίος (Συνήθεις Ύποπτοι)
Μέχρι τώρα δεν καταλάβαινα τι-μπορεί να-εννοούσε...
μάλλον ούτε τώρα ξέρω αλλά τουλάχιστον μπορώ να το αντιστοιχίσω σε κάτι!
2 πράγματα κυνηγάω,
το ένα είναι έκφραση,καταφύγιο,ιδέα και ιδέα όχι μόνο δεν είμαι αλλά δε θα γίνω και ποτέ.
...αν είμαι το δεύτερο που κυνηγάω μεγάλη μου τιμή κι όλη η χαρά δική μου...
"...κι ας μην αρπάζω ό,τι αγαπώ"
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
12
χρόνια μετά...
μια συνάντηση που όλοι χαρήκαμε
12 διαφορετικοί άνθρωποι...
με ένα κοινό στοιχείο
12 ξεχωριστές ιστορίες
μαζεμένες γύρω από ένα τραπέζι.
Κάθε ιστορία ένα ταξίδι,κάθε ταξίδι ένας γυρισμός (που λέει κι ο Αλκίνοος)
κι ο κάθε γυρισμός μια προσδοκία για ένα νέο ταξίδι,για μια νέα αναζήτηση.
Πρόσωπα χαμένα,παρ'ολίγον ξεχασμένα στην πάροδο των χρόνων κι όμως ξαναβρεθήκαμε
-σ'αυτό το σημείο πρέπει να πω (άλλο) ένα ευχαριστώ στην τεχνολογία-
όλοι ίδιοι...σαν να μην πέρασε στιγμή...μα και τόσο διαφορετικοί από τότε
κοινές μνήμες σε διαφορετικά κεφάλια μπλεγμένες με προσωπικές εμπειρίες που μας οδήγησαν σ'αυτό που είμαστε τώρα,
σ'αυτό που αντίκρυσε ο ένας στον άλλον μετά από τόσα χρόνια!
Τίποτα δεν είναι ίδιο-πως θα μπορούσε άλλωστε;-αλλά νομίζω είμαστε καλά!
μια συνάντηση που όλοι χαρήκαμε
12 διαφορετικοί άνθρωποι...
με ένα κοινό στοιχείο
12 ξεχωριστές ιστορίες
μαζεμένες γύρω από ένα τραπέζι.
Κάθε ιστορία ένα ταξίδι,κάθε ταξίδι ένας γυρισμός (που λέει κι ο Αλκίνοος)
κι ο κάθε γυρισμός μια προσδοκία για ένα νέο ταξίδι,για μια νέα αναζήτηση.
Πρόσωπα χαμένα,παρ'ολίγον ξεχασμένα στην πάροδο των χρόνων κι όμως ξαναβρεθήκαμε
-σ'αυτό το σημείο πρέπει να πω (άλλο) ένα ευχαριστώ στην τεχνολογία-
όλοι ίδιοι...σαν να μην πέρασε στιγμή...μα και τόσο διαφορετικοί από τότε
κοινές μνήμες σε διαφορετικά κεφάλια μπλεγμένες με προσωπικές εμπειρίες που μας οδήγησαν σ'αυτό που είμαστε τώρα,
σ'αυτό που αντίκρυσε ο ένας στον άλλον μετά από τόσα χρόνια!
Τίποτα δεν είναι ίδιο-πως θα μπορούσε άλλωστε;-αλλά νομίζω είμαστε καλά!
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Μεγαλοψυχία
Δυο άγγελοι κουβαλάνε τις τύψεις και τις ενοχές μου
Ένα βάρος -όχι δικό τους- που τους έχει κόψει τα φτερά!
Κι όμως,ακόμα το περιφέρουν από τόπο σε τόπο
Αδιαμαρτύρητα,μόνο και μόνο για να έχω εγώ μια καλύτερη ζωή
Κι εγώ άπρακτος...εκεί
σε απόσταση ασφαλείας να τους κοιτώ
Να τους κοιτώ να θυσιάζουν τα φτερά τους
Για εμένα...
Για να είμαι εγώ καλά
Μα εγώ συνεχίσω να τους κοιτώ άπρακτος
Γεμάτος ως πάνω με απάθεια
Δεν ξέρω...
ίσως όμως αυτό να είναι η μεγαλοψυχία του ανθρώπινου γένους
Για την οποία έχω ακούσει τόσους πολλούς να μιλάνε,μα όταν τους ρωτούσα για να μάθω κι εγώ τι είναι αυτό που κυριαρχεί στις καθημερινές τους συζητήσεις
Κανείς δεν ήξερε να μου απαντήσει...
κανείς!!!
Ένα βάρος -όχι δικό τους- που τους έχει κόψει τα φτερά!
Κι όμως,ακόμα το περιφέρουν από τόπο σε τόπο
Αδιαμαρτύρητα,μόνο και μόνο για να έχω εγώ μια καλύτερη ζωή
Κι εγώ άπρακτος...εκεί
σε απόσταση ασφαλείας να τους κοιτώ
Να τους κοιτώ να θυσιάζουν τα φτερά τους
Για εμένα...
Για να είμαι εγώ καλά
Μα εγώ συνεχίσω να τους κοιτώ άπρακτος
Γεμάτος ως πάνω με απάθεια
Δεν ξέρω...
ίσως όμως αυτό να είναι η μεγαλοψυχία του ανθρώπινου γένους
Για την οποία έχω ακούσει τόσους πολλούς να μιλάνε,μα όταν τους ρωτούσα για να μάθω κι εγώ τι είναι αυτό που κυριαρχεί στις καθημερινές τους συζητήσεις
Κανείς δεν ήξερε να μου απαντήσει...
κανείς!!!
Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009
"Τίποτα"
Τις τελευταίες μέρες βιώνω μια ευφορία που είχα καιρό να τη νιώσω.
Το καλό είναι ότι αυτό το συναίσθημα είναι ομαδικό!
και αν ευθύνεται,έστω και στο ελάχιστο,για την πρώτερη αλλά και την τωρινή μας κατάσταση ένα μου μένει να πω:
Το καλό είναι ότι αυτό το συναίσθημα είναι ομαδικό!
...αλλά συνάμα με βάζει σε σκέψεις..
Υπάρχει μεταξύ μας ένας κοινός παράγοντας...και αν ευθύνεται,έστω και στο ελάχιστο,για την πρώτερη αλλά και την τωρινή μας κατάσταση ένα μου μένει να πω:
Είναι απίστευτο πόσο κακό μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος κάνοντας απλώς τίποτα!!!
(Η αναφορά στο "τίποτα" είναι και μεταφορική και κυριολεκτική)
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009
Άνευ...
Ως εδώ,πάμε γι'άλλα!
Πάει καιρός από τότε που στήριζα τα όνειρα μου και σε άλλους εκτός από εμένα.
"Κάθε τέλος κρύβει και μια αρχή" έτσι δε λένε;
"Κάθε αρχή και δύσκολη" κι αυτό δεν το λένε;
Κάτι θα ξέρουν...
Δεν έχω λόγο να τους αμφισβητήσω και δεν το θέλω άλλωστε.
Η αμφισβήτηση ας έρθει από μόνη της αν θέλει,εγώ δε θα την επιζητήσω!
Πάει καιρός από τότε που στήριζα τα όνειρα μου και σε άλλους εκτός από εμένα.
"Κάθε τέλος κρύβει και μια αρχή" έτσι δε λένε;
"Κάθε αρχή και δύσκολη" κι αυτό δεν το λένε;
Κάτι θα ξέρουν...
Δεν έχω λόγο να τους αμφισβητήσω και δεν το θέλω άλλωστε.
Η αμφισβήτηση ας έρθει από μόνη της αν θέλει,εγώ δε θα την επιζητήσω!
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2009
Κατεύθυνση
Ένα κύριο χαρακτηριστικό του ανθρώπου,πέραν του ότι είναι ζώον και μια πλειάδα άλλων πραγμάτων,είναι η περιέργεια!
Κατά τη σκουληκένια μου άποψη αυτό μας το χαρακτηριστικό ευθύνεται για πάρα πολλά!
Αυτές οι καταραμένες λεξούλες..."πως","γιατί","που"...
Η άγνοια είναι πολύ μεγάλο αγαθό κι ακόμη μεγαλύτερο η δυνατότητα επιλογής μεταξύ της άγνοιας και της γνώσης!
Δική μου η περιέργεια άλλα άλλος να την κατευθύνει;
Δεν πάει έτσι...
Το τι με ενδιαφέρει,τι είναι σημαντικό για εμένα και τι θέλω τελικά να μάθω είναι δική μου υπόθεση και δε νομίζω ότι αφορά κανέναν.
Κατά τη σκουληκένια μου άποψη αυτό μας το χαρακτηριστικό ευθύνεται για πάρα πολλά!
Αυτές οι καταραμένες λεξούλες..."πως","γιατί","που"...
Η άγνοια είναι πολύ μεγάλο αγαθό κι ακόμη μεγαλύτερο η δυνατότητα επιλογής μεταξύ της άγνοιας και της γνώσης!
Δική μου η περιέργεια άλλα άλλος να την κατευθύνει;
Δεν πάει έτσι...
Το τι με ενδιαφέρει,τι είναι σημαντικό για εμένα και τι θέλω τελικά να μάθω είναι δική μου υπόθεση και δε νομίζω ότι αφορά κανέναν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)