Όλα

Τι έγινε ρε παιδιά;
Πως φτάσαμε από το 0 στο 100 τόσο γρήγορα;
Τέτοια επίδοση ούτε αμάξι της Formula 1, για τέτοια ταχύτητα μιλάμε!
Αυτό το "Όλα ή τίποτα" (ισχύει, πάντα έτσι συμβαίνει για τα πάντα) έχει αρχίσει να μου τη "δίνει" στα νεύρα.
Από εκεί που ξυνόμουν βασιλικότατα, απ'το πουθενά βρέθηκα να πρέπει να βγάλω δουλειά δύο ατόμων (δεν υπερβάλλω) μέσα σε ελάχιστο χρονικό περιθώριο!Πρόβες, ηχογραφήσεις, μίξεις, ενορχηστρώσεις, απ'όλα έχει ο μπαξές.
Είπαμε, σε δουλειά να βρισκόμαστε αλλά όχι κι έτσι!
Πόσα 12ωρα και 14ωρα ν'αντέξω ο άνθρωπος;
Άσε και που καποιες ευκαιρίες που παρουσιάζονται σε φιλολογικό επίπεδο μένουν όλες σ'αυτό το επίπεδο.Λες και χάνουν το δρόμο τους ένα πράγμα.
Γιατί καλό είναι να δουλεύεις πάνω σ'αυτό που σ'αρέσει αλλά απείρως καλύτερο να κάνεις αυτό που αγαπάς.
Μάλλον όμως πρέπει να ξεχάσω την κιθαριστική μου ιδιότητα.
Δεν με θέλει!
(...κι αν με θέλει δεν μου το δείχνει.)

Το μόνο χαρμόσυνο αυτήν την περίοδο είναι ότι έγινα θείος :]
Ελπίζω ότι θα φτιάξουν λίαν συντόμως τα πράγματα, σε όλους τους τομείς, και να καταφέρω να πάω να τους δω ενώπιος ενωπίω γιατί μέχρι τώρα αναλωνόμαστε σε φωτογραφίες και msnικά βίντεο.

High hopes

Τέσσερις μουσικοί μαζεμένοι σ'ένα τραπέζι με θέα τη θάλασσα και το -παρ'ολίγον(;)- ολόγιομο φεγγάρι.
High hopes κι η απόλυτη σιωπή.
Η προσοχή μας στραμένη στο "θαύμα" που ακούμε.
Δε γράφω τίποτα άλλο, αν έχεις ήδη πατήσει το play σ'αφήνω να το απολάυσεις με την ησυχία σου και να "ταξιδέψεις" όπου θες...

Παύση

Πέρασε κιόλας μία εβδομάδα (σε μερικές ώρες για την ακρίβεια αλλά ημερολογιακώς ισχύει) που πάτησα το πόδι μου στο νησί (μου)!
Δεν μπορώ να πω, είχα και-για μερικές μέρες θα-συνεχίσω να έχω ένα μακρύ διάστημα διακοπών.
Είναι ένα από τα καλά του να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας, δε δίνεις λογαριασμό σε κανέναν κι απλώς φεύγεις γιατί έτσι σ'αρέσει...λεφτά δεν έχεις αλλά δεν είναι της παρούσης, άσε που δεν είσαι κι ο μόνος!
Όσο περνάει ο καιρός γίνεται όλο και πιο επιτακτική η ανάγκη να ξεφύγω, ν'αποδράσει για λίγο το μυαλό μου έτσι ώστε να πάψω να σκέφτομαι τα επαγγελματικά και το τι σκατά θα κάνω στη ζωή μου.
Παύση λοιπόν που θα διαρκέσει μερικές μέρες ακόμα πριν αρχίσω-ξανά-να τρέχω και να μην φτάνω!

Καλοκαίρι

...όχι μόνο έχει φτάσει αλλά έχει μπει για τα καλά και ήδη διανύουμε τον δεύτερο (μπορεί και τρίτο) καύσωνα (ουφ!)
Ποτέ δε μ'άρεσε αυτή η εποχή!
Γενικώς δε μ'αρέσει η ζέστη.
Οκ,στο (πολύ) κρύο θα βάλεις το ένα ρούχο πάνω από το άλλο,θα σκεπαστείς με μια κουβερτίτσα κι άντε το πολύ πολύ να πάρεις αγκαλιά και μία σόμπα.
Στη ζέστη όμως τι να κάνεις,να βγάλεις το πετσί σου;
Άσε που απ΄την άλλη δε μ'αρέσουν και τα μπάνια (στη θάλασσα,μην παρεξηγηθώ!).
Ναι,είμαι από αυτούς τους περίεργους ανθρώπους που η θάλασσα τους κουράζει και η όλη διαδικασία φαίνεται αφόρητα βαρετή...νησιώτης σου λέει μετά!
Τα καλά του καλοκαιριού μπορούσα να τα δω όντας μαθητής-φοιτητής,τώρα shit high and gaze at the sky (όπως είχαμε πει μ'ένα φίλο μου πριν τον Καπουτζίδη :P ).
Τέλος πάντων,είχα κι άλλα να γράψω αλλά λιώνω.
Πάω να μελετήσω την κιθαρίτσα μου μπροστά από τον ανεμιστήρα αλά Steve Vai (μαλλί ν'ανεμίζει  κτλ)
...καλά ιδρώματα :]

ΔΟΓΜΑ

http://tvxs.gr/news/moysiki/dogmadogma-sti-gonia-brisketai-i-elpida

Υ.Γ
Προσωπικώς δε μου πήρε κανείς συνέντευξη αλλά τέλος πάντων... :)

Χαρτί

Άρτι αφιχθείς από Κρήτη λοιπόν.Επέστρεψα στον τόπο του εγκλήματος μετά από 2 (περίπου) χρόνια...τόσο μου πήρε να πείσω τον εαυτούλη μου ν'ασχοληθεί λίιιιιιγο σοβαρά με την πτυχιακή!
Τα κατάφερα όμως,με έπεισα...και πήγα...και την παρουσίασα...και πλέον σε λίγο καιρό θα έχω κι εγώ ένα κομμάτι χαρτί να στολίζει τον τοίχο μου (δεν ξέρω ποιον ακόμα,θέλει σκέψη το πράγμα).
2 μερούλες ήταν αυτές,με το άγχος πλέον να έχει χτυπήσει κόκκινα,αλλά πλάκα πλάκα ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια ιδέα διακοπών.
Διακοπές...μη φαντασττείς,μέσα στο σπίτι κλεισμένοι να κάνουμε πρόβες για το πως θα διαρθρώσουμε την εργασία ώστε να τηρήσουμε τα χρονικά περιθώρια τη μια μέρα και την άλλη παρουσιάσαμε κι έφυγα.
Κι όμως το ότι άλλαξα παραστάσεις έστω και για τόσο λίγο κάπως βοήθησε.
Τώρα όσον αφορά το πτυχίο δεν ξέρω κατά πόσο θα αλλάξει την παρούσα κατάσταση αλλά αν μη τι άλλο αποδεσμεύτηκα πλήρως από τη σχολή κι έφυγε ένα βάρος από πάνω μου!
Αυτά τα ωραία,πίσω τώρα στην δουλική πραγματικότητα αλλά πρώτα ένα καλό διάλειμμα ύπνου.
Μετά από 3 νύχτες ύπνου σε πολυθρόνες,καναπέδες και πλακάκια μου αξίζουν νομίζω λίγες στιγμές στο κρεββατάκι μου...άντε καληνύχτα μου!

Θύμησες...

Αυτό που νιώθω
δε θέλω να τ'ονομάσω αγάπη
γιατί αν έτσι τ'ονομάσω δεν ξέρω τι είμαι ικανός να κάνω!
Δεν έχω συνηθίσει ό,τι κερδίζω να το χάνω.
...κι εσένα, που δε σ'είχα ποτέ,
πώς μου λείπεις;
Γιατί;
Περίεργα πράγματα πάντα θα συμβαίνουν,
κι εγώ πάντα θα ψάχνω να βρω την αιτία.

Ας αναλωθώ σε μια αέναη αναζήτηση...
Τουλάχιστον ξέρω ότι προσπάθησα...
κι ας μην έχω πλέον κάτι να προσμένω!