Εντεκαντάνς...

...που λέει και μια φίλη μου!

Άλλη μια χρονιά μας άφησε,είναι όμως τόσο ζωντανή στο μυαλό μου η προηγούμενη πρωτοχρονιά που μοιάζει σαν να δίπλωσε ο χρόνος.
Νομίζω αρχίζω να καταλαβαίνω τη θεωρία της σχετικότητας!
Προφανώς όμως και δεν δίπλωσε και πέρασαν κιόλας δώδεκα ολόκληροι μήνες...και να πω ότι με έφαγε η ρουτίνα,ψέματα θα πω.Έγιναν πολλά αυτή τη χρονιά και συνέβησαν πολλές αλλαγές...καλοδεχούμενες όλες!

Αυτές τις μέρες κυριαρχεί η ερώτηση "Τι θα ήθελες να σου πάρει ο χρόνος που φεύγει και τι να σου φέρει;"
Στο τι θέλω να μου φέρει θέλει μια κάποια σκέψη το πράγμα αλλά στο τι θα ήθελα να μου πάρει φεύγοντας δε θέλει καμία σκέψη.
Όλα αυτά που βιώνεις,όσο δύσκολα και άσχημα,είναι κι αυτά παράγοντες που διαμορφώνουν το ποιος είσαι!
Δεν αποποιούμαι τίποτα!
Ό,τι έχω ζήσει έχει παίξει το ρόλο του κι έχει σμιλεύσει τον χαρακτήρα μου.
Οπότε το αποφάσισα...η χρονιά που έφυγε δε θέλω να μου πάρει τίποτα απολύτως!

Τα παρατάω για την ώρα,δε γράφω άλλο!
Ωραίο το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι αλλά μου έπεσε λίγο βαρύ το άτιμο...και ίσως να ήπια και λίγο παραπάνω αλλά η κατάσταση το απαιτούσε!

Χρόνια μας καλά βρε...

Διαφορά

Ωραία...

για ηχολήπτης πήγα,ως supervisor ήχου ξεκίνησα το live και κατέληξα απλώς να το βλέπω για δεύτερη φορά!

Γιατί ακύρωσα το εισιτήριο;

Γιατί γείωσα το ταξίδι;

Γιατί δεν είμαι με την οικογένειά μου τέτοια μέρα;

Γιατί;

Για να κάνω τον μαλάκα;

Για να μου κάνετε τα νεύρα τσατάλια εσύ και η ασχετοσύνη σου;

Οκ,δεν είμαι η μεγάλη ηχοληπτάρα (πράγμα που εσύ δεν ξέρεις αλλά τέλος πάντων!) αλλά ξέρεις ότι είμαι βοηθός του ανθρώπου που όταν είναι εκεί εσύ κάθεσαι σούζα!

Με ποιο δικαίωμα λοιπόν με γράφεις στο αιδοίο σου και τα κάνεις μπουρδέλο;

Με ποιο δικαίωμα παίζεις με το μέλλον μου;

Και γιατί εγώ πρέπει να υποκριθώ ότι όλα πήγαν καλά;

ΓΙΑΤΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Όταν ξεχωρίσουν οι ηλεκτρονικοί από τους ηχολήπτες (κι εγώ θεωρούμαι και μηχανικός ήχου πανάθεμά με) τότε όλοι θα ακούνε καλύτερα...

Υ.Γ

Την επόμενη φορά που θα σε βρω μπροστά μου,απλώς θα σου "φάω" τη δουλειά...

Υ.Γ 2

Άι σιχτήρ...

Αλλαγή

Παραμονή χριστουγέννων σήμερα,όπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα,αλλά διαφορετική από τις προηγούμενες χρονιές.
Μακρυά από το σπίτι,από την οικογένεια και γενικώς από τα οικεία πρόσωπα και με μία μεγάλη πιθανότητα να συνεχιστεί αυτό για όλες τις γιορτινές ημέρες να πλανάται στον αέρα λόγω...δουλειάς!
...και τώρα που είπα δουλειά,απόψε θα κάνω την επίσημη πρώτη μου ως ηχολήπτης!
Πότε ακριβώς βρέθηκα σε αυτή τη θέση δεν κατάλαβα αλλά έτσι είναι...τα πράγματα πολλές φορές αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη και όπως και να έχει πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτό το δεδομένο.

Παραμονή χριστουγέννων,
θα σηκώσω το ποτήρι με το κρασί λοιπόν και θα πιω σε αυτή τη νέα ζωή με μια ευχή,το βράδυ να μη με κυνηγάνε οι μουσικοί!

Χρόνια μας καλά...γιατί έτσι όπως είναι οι καιροί,τα πολλά δε συμφέρουν!
Καλά να είμαστε λοιπόν για όσο...

Θυσία

. . .

Snow white

Περπάτημα στη Δουκίσσης Πλακεντίας κατά τις 6 το απόγευμα.
Έχει ήδη βραδιασει και συνεχίζει να χιονίζει με μεγαλύτερη ένταση απ'ότι το πρωί.
Το χαμόγελό μου είχε φτάσει στ'αυτιά μου-κι έτρωγα και χιόνι!

Υ.Γ
Αγαπητό μου σύμπαν,δεν ξέρω αν το πρόσεξες αλλά το πρωί τραγουδούσα "I'm dreaming of a white CHRISTMAS" όχι "I'm dreaming of a white...11th of December"!
Όχι τίποτα άλλο...μη θεωρήσεις ότι την έβγαλες την υποχρέωση,συνεχίζω να dreaming of a white christmas!!!

Δεν ξεχνάω

Αύριο ξημερώνει γιορτή..

Ε και;

Κάθε μέρα σχεδόν γιορτή είναι!

Όχι,δεν το λέω με την υπεραισιόδοξη έννοια ότι η κάθε μέρα είναι μια καινούρια μέρα και άλλη μια γιορτή,το λέω με την κυριολεκτική έννοια ότι σχεδόν κάθε μέρα κάποιο όνομα γιορτάζει!

Αύριο απλώς τυγχάνει να είναι από τις γνωστές γιορτές ονομάτων...δυστυχώς όμως δεν είναι μόνο αυτό.

Αύριο κλείνουν δύο χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξη.

Όχι,δεν το θυμήθηκα τώρα!

Δεν το ξεχνάω ώστε να χρειαστεί να το θυμηθώ!

Όπως δεν ξεχνάω και τον Ντουζόν που ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από κάτι "μάγκες" μπράβους στη Μύκονο!

Όπως δεν ξεχνάω και τον Άλεξ που κάποιοι στη Βέροια τον "εξαφανίσανε"!

Κάπου άκουσα "Η δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα",

θα'ρθω να συμπληρώσω "...και στην Ελλάδα θα πεθάνει!"

Δε φοβού κανέναν...

...εγώ κι εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο!



Δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στους οποίους θα αφιέρωνα αυτό το τραγούδι αλλά τουλάχιστον υπάρχουν...λίγοι και καλοί που λένε!

. . .

Σ'αυτούς τους λίγους λοιπόν...

"Όταν έχω εσένα"